Maandelijks archief: oktober 2013

Er ist wieder da! – Timur Vermes

EristwiederdaOp het journaal werd aandacht geschonken aan dit boek. Interessant natuurlijk: Führer en Duitsland. Diezelfde week zijn we naar Emden in Noord Duitsland gereden en hebben het boek daar uit de boekenwinkel gehaald.
Adolf Hitler wordt in een parkje in Berlijn wakker. In zijn naar benzine ruikende uniform. Hoe en waarom wordt niet besproken, het is zoals het is. Hij komt bij de kiosk van een krantenverkoper terecht, die hem vanwege de ijzersterke rol die hij speelt (nl Hitler) in contact met een televisieproducent. En dan begint het te rollen. Hij krijgt een eigen rubriek in een programma.
Ondertussen kunnen we meelezen met het gedachtengoed van de Führer (“Meen Führaa”, zoals zijn secretaresse in lokaal dialect zegt). Hij ziet nog overal complotten van Juden. En heeft regelmatig bijzonder botte ideeën, maar aan de andere kant toch wel heel sympathieke gedachten. Het is een pragmaticus, die er van uitgaat dat hij helemaal van voren af aan moet beginnen. Hij is bijvoorbeeld tegen abortus, want dat levert over aantal jaren toch een flink aantal Wehrmacht pelotons op. Hij heeft erg snel door wat voor mens hij tegenover zich heeft. Na de televisie uitzending komt hij op YouTube en bouwen zijn sympathisanten een website voor hem. Met Gotische letters. ‘Heimseite’, maar Hitler kiest uit pragmatische overwegingen toch voor ‘homepage’. Daar staan interessante pagina’s op. Bijvoorbeeld ‘Fragen Sie den Führer’. Hij beantwoord daarop bv de vraag welke hond het meest raszuiver is. Een andere pagina is ‘Führerhauptquartier’ en ‘Obersalzberg-zum Gast beim Führer’. Ik ga niet verder met de bespreking. De rest moet u zelf maar lezen . Wat mij betreft een 10 op de AoG schaal.

Door en door verwend – Theodore Dalrymple

DoorendoorvewendKritiek op de sentimentele samenleving

Toen ik een ander boek van deze schrijver las, werd ik echt enthousiast. Het was ‘Leven aan de onderkant’. Het ging over arme mensen of mensen die zich daartoe rekenen. Ik herkende veel daarvan in mijn dagelijkse werk en dat maakte dat het boek ook wel enige toepasbaarheid kreeg. Dit boek is anders. Hij heeft zijn pen gericht op emotionaliteit. En ik moet zeggen, ook nu herken ik veel van mijn werkomgeving in zijn boek. Lieden die ‘love’ op de knokkels van hun hand tatoeëren, ‘geloof, hoop en liefde’ en dat soort zaken. Ook al bemoei je je totaal niet met je kinderen, toch hun naam als tatoeage.

Was het vroeger zo dat je emoties moest beheersen, nu moet je ermee te koop lopen. Het liefst voor de camera. Toen ik dit boek las, zag ik net premier Erdogan van Turkije voor de camera tranen plengen. Dat is normaal een stoere islamistische man. Maar nu heeft hij ook een emotionele kant en dat maak hem helemaal geweldig. Alle politici doen dat tegenwoordig. De slachtofferrol  trekt kiezers. Want als je slachtoffer bent, heb je recht op medeleven en hulp en compensatie. Het gaat zover dat emotie de rechtsgang gaat beïnvloeden. Christenen vallen een beetje buiten de boot, want die denken nog dat mensen van nature ook slecht zijn, terwijl iedereen toch weet dat de mens van nature goed is, maar alleen door de maatschappij tot slechtheid vervalt. Hij lardeert zijn betoog met diverse voorbeelden en verhalen en dat maakt het wel leesbaar. Tegelijk is het ook een warrig verhaal met stokpaardjes, geschreven door (ik gebruik zijn eigen taal) een ‘grumpy old man’.

Maar de kern van het verhaal, dat in toenemende mate emotie de norm van alles wordt, dat zag ik al gebeuren voor ik dit boek las, maar nu nog scherper.