Maandelijks archief: oktober 2015

Jurassic World [2015]

Twee broertjes mogen naar hun tante die bij Jurassic World werkt. Maar die heeft het veel te druk om voor ze te zorgen. Min of meer alleen werken ze het programma af. Ondertussen ontdekt tante en haar medewerker dat een nieuw ontworpen dino ontsnapt is. Het is een niet ontdekt, maar ontworpen dier waarvan niemand precies weet wat het kan en hoe slim het is. Behoorlijk slim: het verstopt zich en laat sporen achter die er op duiden dat het over de muur geklommen is. Het personeel komt kijken, de dino springt tevoorschijn, vreet ze op en ontsnapt. Het ’product’, zoals de directie het noemt, blijkt zeer agressie en zeer intelligent. Daar komt bij dat het alleen is opgevoed en geen idee heeft wat het zelf is.
Volgens het lab zit er allerlei vreemd DNA in verwerkt. Alle excursies op het eiland worden gestopt, de twee broers zitten echter al in een ‘excursie-bol’ die door het eiland rijdt. Ze weten nog niets van het ontsnapte monster. Maar daar komen ze vlot achter.Tante Claire gaat op zoek en schakelt de parkwachter Owen in. Onderweg komen ze langs een kudde doodgebeten Brontosaurussen.
De beide broers zien ondertussen kans met een oude jeep te ontsnappen. Het grote publiek wordt naar de haven gedirigeerd waar het wordt aangevallen door een zwerm Pterodactylen.
Een soort huurlingenleger van een wapenfabrikant(?) neemt de macht op het eiland over.
Tante, Owen en de kinderen komen weer samen. Owen besluit voorlopig met de huurlingen mee te werken.
De Raptors worden gebruikt om de monster dino aan te vallen. Maar de Raptors lopen over de dino, die veel Raprog genen heeft en dus met ze kan communiceren. De familie wordt nu weer door Raptors achtervolgd. Nu wordt het chaotisch: De Raptors raken opnieuw onder gezag van Owen. Claire bevrijdt een T-Rex, met zijn allen, uiteindelijk met de genadehap van een grote zee dino loopt alles goed af. Maar in dit soort films moet je geen figurant zijn…

Hecken scheren

In mijn buurt is ‘Hecken scheren’ het lokale volksvermaak. Ik gebruik die woorden zo vaak, dat ik niet meer op de Nederlandse term kon komen. Bij navraag bleek dat ‘heg snoeien (of bijknippen)’ te zijn. Wat ik mij bij de aankoop van dit huis niet had gerealiseerd was dat er een enorme heg omheen staat. In deze buurt niet ongebruikelijk, dus het valt niet op. De heg is tamelijk breed met een platte bovenkant. Het was handiger geweest hem korter te houden en dan spits toelopend. Helaas, daar hebben wij niets meer over te zeggen, hij stond er al! Het schijnt dat deze soort heg niet meer aangroeit na te diep scheren. Dus je haalt hem weg of je snijdt hem bij. Voorlopig dat laatste maar, maar wàt een werk!

De hoeveelheid groen die er van af komt, is eigenlijk teveel om te composteren. Ik doe wel een poging, maar het meeste moet weggebracht worden naar de ‘deponie’. Daar staan een aantal bakken en daar kun je het meest voorkomende afval kwijt. Ook kun je daar de ‘Gelbe Sacken’ krijgen, nodig voor plastic afval.

Antoniuskirche Wahn

Bij het dorpje Wahn stond een kerk, de Antoniuskerk. De bouw was begonnen in 1923. De bossen in de omgeving zijn nu nog steeds militair oefenterrein. Maar er wordt niet zo heel veel geoefend, dus je kunt meestal het terrein wel op, staat goed aangegeven. Maar in 1942 was er blijkbaar wel te weinig schietterrein en dus werd zowel het dorp als de kerk platgegooid. Het dorp vind je nauwelijks terug, maar de fundamenten van de kerk zijn onlangs weer uit gegraven en vanuit de lucht goed zichtbaar. Het lijkt nu vooral een plek waar je je hond kunt uitlaten, je moet echt uitkijken waar je loopt. Een keer per jaar wordt een open lucht mis gehouden aldaar.

Voor een diashow: zie HIEVoor meer achtergrondinformatie:

Inleiding tot de Phaenomenologie van den Godsdienst – G. van der Leeuw

“Ich bin, alles Nicht-Ich ist bloß Phänomen”
Het gaat hier om de phaenomenologie van de godsdienst. Een fijne aanvangsspreuk van Goethe wordt gebruikt: ‘Den das ist der Natur gehalt, dass aussen gilt, was inner galt’. Dit is een boek dat ontstaan is in de periode voor en na de oorlog. In die tijd ‘had men wat met Duitsland’.
De schrijver is -geheel in de traditie van Husserl- van mening dat fenomenen spoediger te vinden zijn in de onmiddellijke nabijheid van de onderzoeker dan in een grijs verleden. (“Die Phänomenologie ist die Lehre von den Erscheinungen im Sinne einer reinen Wesenschau”).
Belangrijk is het vinden van de phaenomenologische houding. Dat gaat over beleven, begrijpen en spreken. Je observeert wat er gebeurt, je duidt een en ander (‘geeft het zin, betekenis’) en keert dan terug. Je creëert een ‘Erlebter Strukturzusammenhang’. Phaenomenologie is niet een fantasie op historische motieven, zij is veeleer een uiterst radicaal empirisme, ‘insofern für alle Sätze und Formeln… eine Deckung im Erlebengehalt notwendig ist’. Religie is niet alleen ervaring, het veronderstelt ook openbaring!
Hoewel er in het boek wel literatuurverwijzingen staan, is het bar weinig. De schrijver gaat heerlijk associatief te werk, plukt van alles bij elkaar en komt dan tot een vorm van een samenhangende, ietwat poëtische conclusie. Maar die conclusie is bijzonder invoelbaar en klopt ook met de schrijver aan het begin aangeeft. Je moet sommige dingen gewoon ervaren, zelf voelen. Phaenomenologie dus…

Allereerst ‘mana’. Een woord afkomstig uit Polynesië en een breed voorkomend verschijnsel. Mana houdt in dat bepaalde voorwerpen of mensen of wat ook, een bepaalde kracht hebben. Het is een inherente, soms moeilijk te definiëren kracht. Maar een steentje waarmee je bepaalde associaties hebt kan een mana hebben. Sommige mensen hebben een hoog mana, bv een arts, of een koning. Een koning behoort een hoog mana te hebben, zie later.

Als zo’n voorwerp een voorwerp van verering wordt, dan wordt het ‘fetisjisme’. Een bekend voorbeeld is de ‘Ark des Verbonds’. Als die uit Israël verdwijnt, is het goed mis en zal er geen overwinning op de vijand kunnen zijn. Dergelijke voorbeelden zijn er wel meer, bijvoorbeeld Excalibur, amuletten, relikwieën.

Een stapje hoger vind je de ‘ kracht’ , of ‘ macht’. Ook deze is onpersoonlijk. De kracht omspant eigenlijk alles. Het hele universum hangt af van de kracht. Ook latere goden konden niet om de Kracht heen. Brahman is zoiets, ṛta ook. Die kracht wordt later vergoddelijkt en is blijkbaar overdraagbaar: bijvoorbeeld de ‘Genade Gods’ is een soort wondermacht geworden door God aan de mens verleend. In het Katholieke is ‘ de genade van de Heer Jezus Christus’ eigenlijk weer verworden tot een onpersoonlijke kracht die door de kerk uit een onuitputtelijke voorraad kan worden uitgedeeld.
De mensheid heeft ten alle tijde een voorraad kracht verkozen boven een levende persoon. ‘ Primitieve’ ideeën keren over het algemeen ook in moderne religies terug. Als je Bijbel goed leest, zijn ook daar wel hogere krachten aan te wijzen waaraan GOD onderworpen is.Wijsheid, gerechtigheid.
De termen ‘ animisme’ en dynamisme’ worden behandeld. Een voorbeeld van animisme: iemand kneedt een kerstbrood, omarmt met de armen nog vol deeg een boom om de kracht over te dragen. Animisme: de boom wordt toegesproken en vermaand om vrucht te dragen, anders zal hij omgehakt worden.
Verschillende archetypes worden verder besproken, die van de vader bv, welke rol speelt die in mythen en religies. Maar ook uiteraard de moeder (grote rol), de zoon, dochter, bomen, vuur.
Kortom een inzichtgevend boek dat je wat leert relativeren. Niets is wat het lijkt, als je maar goed kijkt.
De schrijver is dominee in de dertiger jaren en zijn kerkenraad leest ongetwijfeld mee. Daarom kom je af en toe een wat dogmatische, maar korte opmerking tegen. Ze vallen op omdat ze niet in het boek passen. Aanrader.

Das Nimrod-Projekt – Charles Sheffield

De schrijver is wetenschapper en die kunnen vaak erg mooie science fiction maken. Niet-wetenschappers overigens ook wel, denk aan Jack Vance, een absolute topper.
Hoe dan ook, ook dit is een geweldige boek. Het speelt zo ongeveer 1000 jaren in de toekomst. Economische noodzaak dreef de mensheid ook buiten het zonnestelsel, waar ze een aantal onbekende rassen ontmoette. Al deze rassen waren tevreden met hun lokale status maar werden door de uitdijende mensheid verder de ruimte in gesleurd.
De Aarde heeft geen enkele invloed meer, er heeft ooit een enorme kernoorlog gewoed. Alle mensen wonen nu onder de grond, tot op grote diepten. Het aantal z.g. vorsten en adellieden is extreem toegenomen, maar veel macht hebben ze niet. De oppervlakte is voor landbouw en veeteelt en natuurparken.
De macht van het zonnestelsel ligt op de planetoïde Ceres, een volledig doortunnelde planeet. Iets dat op meerder planeten en manen in het zonnestelsel gebeurt. Ook worden er veel koepelsteden gebouwd. Een verschijnsel dat ik overigens in meer SF romans begin tegen te komen.
In het idee van de mensheid staat de Zon centraal en van daaruit is er een uitdijende grens. De bekende rassen vinden dat maar niks, zo’n grens, maar de mensen doen het. Om dat optimaal te doen worden er een soort cyborgs ontwikkeld. Organisch brein (wel ontworpen) met mechanisch lijf. De opzet is om deze constructen de grenzen van de periferie te laten bewaken, maar ook de uitdijing ervan te monitoren. Helaas, bij de programmering van het brein gaat er iets mis. De constructen slaan op hol en vallen hun scheppers aan. Het ruimtestation waar ze zijn ontworpen wordt volledig uitgemoord, de aanwezige bewaking weet 23 van de 24 constructen uit te schakelen alvorens zelf gedood te worden. Een construct ontsnapt richting heelal. Dit wordt de bekende rassen meegedeeld en een opsporingsteam wordt samengesteld. Een ‘Engel’ een zeer logisch denkend min of meer plantaardig wezen dat heel traag beweegt. Een Pipe-Rilla, een soort cilindervormig wezen met wat klauwtjes en de Tinker(s), een soort insect wat afwisselend wel en niet samenklit tot een groter geheel en daarbij meer of minder intelligent individu kan vormen, dat ook weer kan oplossen.
Het construct verbergt zich op een planeet die tot op vijf kilometer diepte met plantenmassa is bedekt.
Ik zal de ontknoping niet vertellen, maar die is niet echt spectaculair. Wat wel heel mooi is, is de beschrijving van het bekende universum. De cultuur, de techniek etc. Ik vind het wel een aanrader. De Engelstalige titel is ‘The Mind Pool’.

Tag der Deutsche Einheit!

Op zaterdag 3 oktober werd de ‘Wiedervereinigung’ gevierd. In het hele
land waren de winkels dicht, in Nederland deden de winkels langs de
grens goede zaken. De krant ‘Bild’ had een sonderausgabe waarin ze het volgende publiceerden: ‘25 schlagzeilen auf die BILD sich in den nächsten 25 jahre freut‘! Behalve het nieuws dat Kim Kardassian ingeklemd raakt in de Brandenburger Tor, zijn deze toch ook wel leuk: