Maandelijks archief: augustus 2016

Die Syro-Aramäische Lesart Des Koran

Aramese_lese_artDit is zo’n boek waarvan ik na een uur lezen denk: nee, dit ga ik niet lezen, dit heeft alles van een naslagwerk. Ik zal het bij lezing van de diverse Sura’s gebruiken. De introductie is helder, namelijk (laat ik de Hidjra aanhouden) op 16 juli 622 was er geen standaard Arabisch, alle stammen hadden zo hun eigen dialect. Naast het Arabisch was het Aramees alom tegenwoordig, het was de lingua franca in het oosten, gesproken en schriftelijk. En natuurlijk had je ook nog Perzisch, Grieks en Hebreeuws. Het aantal leenwoorden in de Koran is dan ook erg groot, aldus de schrijver. Er wordt echter van uitgegaan dat de Koran in zuiver Arabisch is overgeleverd, dan kun je niet anders dan een Arabische draai aan de tekst geven. Dat lijkt ook veel te zijn gebeurd, met soms vreemde uitspraken. De schrijver (die om begrijpelijke redenen anoniem wil blijven) gaat verschillende Sura’s bij langs.

Weer geen hunebed!

Het is toch om dol van te worden. Uitgerust met coördinaten, kaarten  en het vertrouwen dat het nu allemaal goed zou komen, ging ik op pad. Ik heb opnieuw een groot deel van het Emsland gezien, best wel mooi. Op een zeker moment werd ik van de grote weg geleid, zandweggetjes met veel waterplassen. Daar zou ergens een hunebed liggen. Nee  dus. Dit was vlakbij Vrees. Mooie rit, opnieuw geen hunebedden.

Goodbye Mohamed – Norbert G. Pressburg

Goodbye_MohammedToen ik deze titel bij Amazon voorbij zag komen dacht ik onmiddellijk: ‘Die moet ik lezen!’ En aldus geschiedde. De schrijver en de uitgever zijn anoniem, want je kunt in deze tijden niet iets over de Islam schrijven zonder op zijn minst lastig gevallen te worden. Het is een interessant boek, alleen  jammer van de titel. Het gaat over de feilbaarheid van de Koran. Eigenlijk op dezelfde manier waarop de Bijbel al ruim 200 jaren onder vuur ligt. Christenen zijn daar echter niet slechter van geworden. Nu nog de Moslims, zo hoor je hem denken. Er zijn nogal wat teksten in de Koran die anders vertaald zouden moeten worden. Voor de details hierover verwijs ik naar Wikipedia, daar vind je het allemaal terug. Sneu voor al die Jihadisten die stierven in het geloof 72 maagden te krijgen met mooie witte ogen en het nu moeten doen met sappige druiventrossen, dat lijkt althans de meest waarschijnlijke vertaling.

Mohammed was in de tijd van Mohammed geen naam, maar een titel cq omschrijving in het Aramees. De term ‘Parakleet’ (uit het Grieks) is op dezelfde stam terug te voeren. Omdat de term ‘mhmd’ veel gebruikt werd, is het natuurlijk heel eenvoudig om er een eigennaam van te maken, je krijgt dan de mooiste profetieën! Retrograde profetieën komen ook in de Bijbel wel voor, denk aan de profetieën van Daniël. De boodschap van de schrijver is als volgt: de Islamitische geschiedschrijving klopt niet. Daar is geen enkele aanwijzing voor in de archeologie. De Islam is ontstaan uit Arabisch, niet trinitarisch Christendom. Dat wil zeggen dat ze een belangrijk christelijk dogma niet accepteerden, nl de ‘Drie-eenheid’ (mi ook terecht overigens). Ergens tussen het jaar 1000 en 1100 begint de Islam min of meer vorm aan te nemen. De belangrijkste geleerden uit de Arabische wereld waren òf geen Moslim, of bijzonder tegendraads en geneigd tot onderzoek. Daarna keerde de Islam in zichzelf en ging het licht uit. Er was zelfs een ‘geleerde’ (naam) die de causaliteit wegredeneerde. Als je een pluk katoen aansteekt met vuur, gaat het niet daardoor branden, maar doordat God de opdracht tot branden geeft. Blaadjes vallen van de boom omdat God de opdracht geeft. In zo’n niet causale wereld is natuurlijk alles mogelijk en zijn wonderen bij uitstek geschikt om allerlei zaken te verklaren. Er is namelijk geen verschil tussen een vallend blaadje of een steen die omhoog valt.

Twee keer lezen is niet overbodig, het boek levert erg veel informatie.