Maandelijks archief: juni 2018

Folge 1/2 Chronik der Sternenkrieger Doppelband – Alfred Bekker

Deze man is een veelschrijver. Hij heeft van alles geschreven (www.alfredbekker.de). Hij heeft een vlotte schrijfstijl. Het neemt je wel mee. Alles zit erin: een beetje geweld, romantiek, ruimteslagen, aliens etc. De aliens zijn net als wij maar zien er anders uit. Dat maakt ze aardig invoelbaar. Hoewel ze op grote vogels lijken die de knieën naar achteren bewegen, doen ze niet anders dat nazi’s in WO2. De heldin wordt kapitein van een marineschip en wint aldoor, maar meestal niet in één keer. Alles is uiteindelijk bijzonder voorspelbaar. Er zijn dan ook heel veel  delen in deze serie, maar na de eerste twee houd ik het wel voor gezien. Leuk, maar niet meer dan dat. Een mwah op de schaal van de Heeder Beobachter.

Breaking the Spell: Religion as a Natural Phenomenon – Daniel C. Dennett

De afgelopen jaren heb ik diverse atheïstische boeken gelezen. De meeste daarvan komen vlot ter zake en maken hun punten. Interessant. Dennett is ook een notoir atheïst en publiceert geregeld hierover. In dit boek wil hij aandacht vragen voor wetenschappelijke studie van het fenomeen religie. Want voor alles wat religies bieden en stellen is ook wel een andere verklaring te bedenken. Dat wil ik hem niet bestrijden. Maar volgens mij wordt er vlijtig onderzoek gedaan naar religieuze verschijnselen en religies in het algemeen. Daarnaast speculeert hij er behoorlijk op los. Het boek is verschenen in 2007, misschien was alles toen anders, want hij kreeg veel lovende recensies. Maar in 2018 niet van mij. Te speculatief en op den duur erg vermoeiend. Ik ben halverwege gestopt. Zul je net zien dat de tweede helft veel beter is. Als iemand dat vindt, hoor ik het graag, dan lees ik verder. Maar niet eerder…

 

isbn: 978-0-14-303833-7

Een bijzonder interessant boek in goed te volgen Duits. Hier kun je geen samenvatting van geven zonder het boek zelf over te schrijven. De cultuurgeschiedenis van het Christendom. Hoe het kwam, hoe het ging, waarom en hoe men kerken ging bouwen, de verschillende christelijke stromingen. De invloed van de Karel de Grote op het latijn, boeken en universiteiten. Het christelijke geweld tegen ketters en Waldensers. De heilige oorlogen waarvan de Kruistochten slechts en voorbeeld waren. Ook de oorlog tegen de Katharen was een heilige oorlog, evenals de oorlog tegen Engeland met de Armada. En vooral: enzovoorts. De schrijver laat zien dat gebeurtenissen en stromingen niet los staan van elkaar. Of het nu gaat om de architectuur van kerken, schilderkunst, reformatie of  de 30-jarige oorlog. De ‘Geschiedenis’ eindigt in de 20e eeuw.

Een absolute aanrader

 

Durdane – Jack Vance

 

Vance is al heel lang mijn favoriete schrijver. Zijn SF boeken zijn origineel, spannend en roepen een vreemde sfeer op. Hij is erg goed in het beschrijven van vreemde culturen met bizarre gewoonten. In het universum van Vance komen maar weinig buitenaardse wezens voor. Het heelal is na de uitvinding van de intersplits aandrijving bevolkt door allerlei menselijke sektes, belangengroepen en subculturen, vaak met bijzonder vreemde namen en ideeën. Eenmaal gevestigd werden ze vaak nog veel vreemder. De Durdane trilogie speelt op een gelijknamige planeet. De planeet is veel groter dan de Aarde maar bevat vrijwel geen zware elementen, de massa en daarmee ook de zwaartekracht is vergelijkbaar met de Aardse. Het is een metaal arme cultuur, of beter gezegd, culturen. Er zijn een aantal grote continenten (Shant, Pelasandra en Caraz) die weer verdeeld zijn in allerlei cantons. Die cantons hebben allemaal weer aparte eigenaardigheden. De heerser over alle cantons van Shant is de ‘gezichtsloze man’, de Anome. Niemand weet wie hij is. Maar hij kan je ‘Torc’ laten ontploffen. Dat is een ring die alle Durdanen van Shant om hun nek hebben, je kunt die niet verwijderen. De Anome heeft kan daarmee ook bepalen waar iemand zich bevindt. Hij kan naast je staan zonder dat je het weet. In het eerste deel wordt de situatie uiteengezet, de Roghuskoi bedreigen Shant, het continent. In deel twee heeft Etzwane feitelijk de macht van de Anome overgenomen. De Anome droeg een parasiet bij zich die zijn gedrag beïnvloedde. Ook de Roghuskoi hebben deze parasiet. Zij worden uiteindelijk teruggedreven. Er lijken Aliens in het spel.

In deel drie wordt het wat chaotisch. Etzwane heeft de macht overgedragen en gaat naar Caraz een woest en niet ontgonnen gebied. Hier vindt de slotscène plaats die ik niet ga verklappen. Ik vind dit deel overigens niet het beste van de trilogie.

Het aardige van Vance is dat hij zijn vreemde culturen tot in detail uitwerkt. De dialogen doen vaak onwerkelijk aan, het klinkt wat oud nederlands of engels maar gaat verder dan dat. Een mooi voorbeeld is deze, als een groot monster op de helden afkomt: “Het leeft en dus is het sterfelijk. Er is geen reden voor paniek”.

Durdane is zeker niet het beste werk van Vance, maar wel een aanrader.