Categorie archief: Nederland

Foundation Trilogie – Asimov

Deel 1: Dit boek kocht ik op 24 februari 1973 in de boekenwinkel op het station in Groningen. Ik zat in de 4e klas van de HAVO. Science fiction was mijn passie, maar de boeken waren eigenlijk te duur voor mij. Gelukkig waren Engelse boeken goedkoper. Ik heb het in 1x uitgelezen. Geweldig. Het Galactisch Imperium omvat het volledige melkwegstelsel. De Keizer heeft zijn troon op de planeet Trantor. Het Imperium raakt in verval. Hari Seldon heeft een methode ontworpen om het gedrag van grote groepen mensen te voorspellen, de ‘Psychohistorie’. Hij wordt met een paar duizend medewerkers verbannen naar een planeet aan de rand van de Melkweg, zoals hij ook berekend had. De planeet Terminus. Daar begint de Nederzetting (Foundation) zijn werk. Als eerste scheiden de planeten in de omgeving zich af van het Imperium, er ontstaan koninkrijkjes. De overeenkomst met het Romeinse Rijk is groot. De wetenschappelijke kennis graat grotendeels verloren, behalve op Terminus, de Foundation. Daar groeit men door en de planeet wordt al snel een regionale spil. Dat gaat echter niet zonder slag of stoot en daarover gaat dit boek. De verhalen van Asimov vind ik bijzonder goed, de karakters hebben meestal weinig diepgang, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door het verhaal.

 

Deel 2: Het Imperium vindt het nu tijd om iets aan de opstandige buitengebieden te gaan doen. Ze sturen een generaal, Bel Riose om alle planeten weer in te lijven. Het is een bezemvloot, het Imperium is niet meer in staat nieuwe schepen te bouwen. Het wordt ook niets, Bel Riose wordt uiteindelijk teruggeroepen uit politieke intrige overwegingen. De naam lijkt op Belisarius, de Byzantijnse generaal die Rome terug moest veroveren voor de Byzantijnse Keizer. Een beetje een afgekeken verhaal dus.

Daarna wordt alles anders: de psycho historie werkt met de bewegingen van grote massa’s. Maar nu is er ineens een mutant, een 1-ling die in staat is de wil van mensen te beïnvloeden. Daar had Hari Seldon niet mee gerekend, alles begint nu anders te lopen dan hij had voorspeld. Hoe nu?

 

Deel 3: De mutant, die zichzelf de ‘Mule’ noemde is onschadelijk gemaakt, in die zin de de Tweede Foundation zijn wil om verder te veroveren heeft uitgeschakeld. Als hij vijf jaren later sterft, wil de de nieuwe heerser zijn imperium verder uitbreiden en de Eerste Foundation veroveren. Met het beïnvloeden van de Mule heeft de Tweede Foundation laten zien dat ze bestaan, iets dat omgekeerd moet worden. Ze moeten weer verdwijnen. De Eerste Foundation ziet de Tweede nu min of meer als vijand en er wordt hard gewerkt om om agenten van de Tweede te ontmaskeren. Uiteindelijk komen ze tot de conclusie dat de Tweede niet bestaat, succes voor de Tweede Foundation. Op de planeet ….. geeft de Eerste Spreker uitleg hoe dat gelukt is.  Welke planeet? Dat ga ik niet verklappen.

Scientific American june 2018

Onze zon is ontstaan uit de restanten van vorige zonnen. De oerzon bestond geheel uit waterstof en vormde helium en metalen. De toen de moederzon op was en uiteenviel, ontstonden nieuwe zonnen en planeten. Dankzij die moederzon hebben wij metalen etc in de aardkorst. Een redelijk aantal zusterzonnen, die dus uit dezelfde stofwolken zijn ontstaan, zijn opgespoord. Interessant.

Endometriose, een kort overzichtsartikel. Ongeveer 10% van alle vrouwen lijdt eraan. Het blijft een medisch raadsel. Hoe komen endometrium cellen op andere plekken terecht en geven ze hevige pijn, ontstekingen en vorming van littekenweefsel. Mogelijk zijn er meer oorzaken. De behandeling is over het algemeen niet voldoende, er wordt gewerkt aan betere behandelingen. Heel lang heeft deze aandoening erg weinig aandacht gekregen, maar dat verandert de laatste tijd.

Onder invloed van temperatuurverhoging worden de meeste diersoorten kleiner. Hoewel er diverse theorieën zijn hierover, blijft het eigenlijk alleen bij de vaststelling dat het zo is. Bij een verdere temperatuurverhoging van de aarde zou dit o.a. kunnen betekenen dat de beschikbare hoeveelheid voedsel zal afnemen.

Daarnaast nog een aantal kwantum gerichte artikelen die ik voorlopig oversla.

Spiegelreis – Enis Odaci en Herman Koetsveld

Enis Odaci (Moslim) en Herman Koetsveld (Christen, gereformeerd predikant) gaan op bezoek bij elkaars religie.  Enis Odaci bezoekt een Benedictijns nonnenklooster, een Pinksterkerk in Amsterdam, een ‘Oud-Gereformeerde kerk op de Veluwe. Hij komt tot de conclusie dat ‘Het Christendom’ en ‘De Christen’ niet bestaan. De diversiteit is enorm.

Hetzelfde geldt eigenlijk voor Herman Koetsveld. Hij bezoekt o.a. de Ahmadyya Moskee. Het gaat hier om een stroming die door de meeste Moslims niet erkend wordt, vervolging is niet zeldzaam. Verder komt hij bij een Turkse moskee en nog een soort moskee waar lhbt’ers (lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuele personen en transgenders) samenkomen. Ook dat is Islam.

De bezoeken worden door beide heren besproken.

Bij het lezen had ik zelf het gevoel dat er een groot probleem ligt bij Orthodoxe gelovigen, zowel bij Christenen als Moslims. Zoek je het wat meer op het menselijke vlak, lijken de Islam en het Christendom bijna naadloos aan elkaar te raken.

Zowel bij mij als bij Koetsveld ontstonden koude rillingen toen gesproken werd over ‘Zuivere Islam’. Dat bestaat net zo min als ‘Zuiver Christendom’, behalve dan in de ogen van de groep die dat zo ervaart. Zo ben ik zelf opgegroeid in een ‘Ware kerk’.

Lees ook de recensie in Trouw

Enis Odaci is van de stichting ‘Nieuw Wij’, zie de website www.nieuwwij.nl

Het vervallen huis van de islam – Ruud Koopman

‘Over de crisis in de islamitische wereld’. De schrijver waarschuwt om dit boek niet als een aanval op de Islam te zien. In de tijd dat het christendom nog een barbaars iets was, had de Islam niet alleen militair, maar ook cultureel en wetenschappelijk heel wat gepresteerd. De Sharia was vergeleken met vele andere rechtssystemen zeker niet de slechtste. Maar de Islam heeft zich niet aangepast aan de veranderende wereld. Waar ze in het begin een voorsprong had, blijft ze nu hopeloos achter op alle fronten. Die achterstanden zijn o.a. falende integratie in gastlanden, slecht onderwijs met veel te veel religie, vrouwen als tweederangs burger, veel oorlog en geweld, ontbreken van democratie. Dit alles komt natuurlijk over de hele wereld voor, maar aan de hand van sociologisch onderzoek wordt duidelijk dat de islamitische wereld er in dezen wel uitspringt. De schrijver merkt op dat het politiek niet correct is om dit te benoemen, aanslagen door moslims worden opvallend vaak weg geredeneerd door politici, in de zin dat het niets met de ‘ware islam’ te maken heeft. De religieuze oorzaken van dit alles kunnen, als je het heel kort wil houden, worden samengevat als:

  1. Het gebrek aan scheiding tussen moskee en staat
  2. De achtergestelde positie van de vrouw
  3. Geringschatting van seculiere kennis.

De eerste is mogelijk de belangrijkste.

Het is niet mijn bedoeling dit boek te gaan samenvatten, dat is ook niet makkelijk, het bevat veel informatie. Maar het is naar mijn idee een aanrader.

In de periode dat ik dit boek las, werd ik geattendeerd op een artikel in de Telegraaf: https://www.telegraaf.nl/e/1944882053/ Ook over dit soort dingen gaat het in dit boek.

The Order of Time – Carlo Rovelli

Een aardig boek over het verschijnsel “tijd”. Een lastig thema dat zo hier en daar tegen elke intuïtie in gaat. Ik geloof er nog steeds niet alles van. Bijvoorbeeld: een “nu”, dit ogenblik geldt niet voor de hele kosmos. Dat heeft alles te maken met de lichtsnelheid. Met dat als uitgangspunt kan ik me daar wel iets bij voorstellen. Maar stel je voor dat je een tijdloze verbinding tussen ster A en B zou kunnen maken? In de Science fiction gebeurt dit al regelmatig door gebruik te maken van gekoppelde kwantumdeeltjes. Maar goed, volgens de schrijver kan “nu” dichtbij wel redelijk (meer niet), maar ver weg niet. Hoe dichter je bij een massa (bv de Aarde) komt of hoe sneller je reist, hoe trager de tijd verloopt. De belangrijkste natuurkundige formules die allerlei natuurwetten beschrijven, bevatten geen “tijd” als variabele. Als je de kwantumeffecten even niet meerekent, zijn tijd en ruimte aspecten van een grote gelei waarin wij bestaan. Op het meest basaal niveau bestaat er geen ruimte of tijd, alleen processen waarin de ene kwantiteit wordt omgezet in een andere. Het universum dat wij kennen is vooral een wereld van gebeurtenissen en niet van dingen. Het is een wereld zonder tijd. Dat wij “tijd” ervaren met verleden, heden en toekomst heeft te maken met toename van entropie. Elke verandering, beweging produceert warmte en een toename van entropie. Onze tijdsbeleving lijkt daarop geörienteerd. Als u het nog snapt is dat mooi. Ik vind het zelf lastig, de materie is zeer niet-intuïtief. Aan de andere kant kan ik me er wel iets bij voorstellen.

Het visioen van Constantijn – Jona Lendering

Gelezen als eboek. Hoe ontstond het verhaal over het visioen van Constantijn vlak voor de slag bij de Milvische brug? Om daar iets zinnigs van te zeggen moet je verdiepen in de cultuur van die tijd, de politiek, de religies. De schrijver doet dat uitputtend, waarbij hij ook regelmatig aangeeft hoe betrouwbaar een en ander is. Het is handig om tijdens het lezen af en toe even een schemaatje te maken van de familierelaties, maar ook een kaartje bijhouden wie waar zat en wat deed. Veel aandacht wordt besteed aan de ‘lofredenaars’, mensen die bij bepaalde gelegenheden politiek correcte redes hielden waar je weer allerlei informatie uit kunt halen die overigens niet altijd, of meestal niet, klopt. De conclusie lijkt dat Constantijn best wel een droom of een visioen gehad zal hebben, of een waarneming die hij op zijn manier interpreteerde. Het lijkt erop dat hij aan het begin van zijn carrière zich richtte op Apollo, de zonnegod. Daar hoorde een bepaald symbool bij, ‘P’, met of zonde X door het pootje. Dit is waarschijnlijk het teken dat zijn soldaten op hun schilden aanbrachten en dat later in de verhalen is omgevormd tot een kruis. Constantijn lijkt niet in één keer bekeerd te zijn, maar ging hoe langer hoe meer sympathiseren met het christendom. Daarbij wordt opgemerkt dat in die tijd niet iedereen een exclusieve bekering had, dat wil zeggen dat oude goden niet werden ‘afgezworen’. Ze gingen prima samen. Aan Christus werden de eigenschappen van de Zonnegod Apollo toegekend.

 

Zie ook ‘Hetvisioenvanconstantijn.wordpress.com

The Darkening Age: The Christian Destruction of the Classical World – Catherine Nixey

Dit boek gaat over de vernietiging van de klassieke wereld door christenen in met name de 6e eeuw. De methoden en praktijken waren dezelfde als die van IS. Tempels werden vernietigd, kunst ook, bibliotheken verbrand, niet-christenen onder zware druk gezet om zich te bekeren. De meeste ‘kerkvaders stonden hier volledig achter. Het boek is niet bedoeld als een aanval op het christendom, maar wel als een bewustwording.
Na dit geschreven te hebben, opent het boek met de vernietiging van de Athena tempel in Palmyra. Het beeld is in deze eeuw weer gerestaureerd en daarna nog een keer vernield door IS met hetzelfde doel. De vroege christenen en de petro-moslims hebben veel gemeen. Het was een tijd waarin de duivel en zijn demonen een tastbare en waarneembare realiteit waren. Het heidendom was het terrein van de duivel en het was dus een daad van liefde om alles kort en klein te meppen.
In het begin, toen de christenen nog niet zo opvielen, werden ze niet al te serieus genomen. Niet zulke slimme of belezen mensen. Celsus heeft een boek geschreven tegen de christenen. Daar is uiteraard niets van overgebleven. Maar zo’n 70% is bewaard gebleven doordat Origenes in een boek probeerde de stellingen van Celsius te bestrijden en daarbij citeerde hij nogal wat. Ik moet zeggen, Celsus had zich goed ingelezen en ik kan me goed verplaatsen in zijn argumenten. Daar wil ik later nog eens op terugkomen.
Een thema dat door christenen gekoesterd wordt, zijn de martelaars. Er wordt altijd verteld dat christenen het in het Romeinse rijk zwaar hadden. Zij werden vervolgd en gemarteld om hun geloof. Dat is niet waar. Nero had een zondebok nodig, dat had niets met geloof te maken en het was na zijn dood onmiddellijk afgelopen. Pas 250 jaren later was het kort durend een probleem, daarna niet meer. Al met al moet de totale vervolgingsduur ongeveer 13 jaren hebben geduurd.
Andersom was de martelaarsdood erg gewild, het gaf je een prima plek in de hemel. Er was een massale doodswens. De overeenkomsten met de huidige radicale petro-islam zijn erg groot!
In de loop der tijd zijn er vele broeierige martelaarsverhalen geschreven, waarvan de meesten niet waar of verzonnen zijn. In die tijd: massale vernietiging, verbranding van boeken, onthoofding etc van mensen. De niet-christenen voelden zich -terecht- ernstig bedreigd. De schrijver suggereert op een zeker moment dat het inzetten van de ‘donkere middeleeuwen’ veroorzaakt werd door de gewelddadige opkomst van het Christendom. Een triest relaas. Bedenk dan dat de basis van de christelijke religie gelegd werd in die tijd, toen is bijvoorbeeld de Drie-eenheid bedacht, is ook vastgesteld welke boeken en brieven het ‘Woord van God’ waren.
Ik voel een soort diepe plaatsvervangende schaamte bij het lezen van deze ellende. Ik ben opgegroeid in een gereformeerde omgeving, inclusief school, daar werd de christianisering van het Romeinse rijk als een zegen gezien en hoorden we veel martelaarsverhalen.
Lees hier het verzoek van Libanius (een ‘heiden’) om bescherming van de keizer

 

The Darkening Age by Catherine Nixey

View all my reviews