Dietrich Bonhoeffer: Pastor, Agent, Märtyrer und Prophet – Eric Metaxas

Bonhoeffer-210pxDit is een hagiografie en een DIK boek. Daarom lees ik het als Ebook (in het Duits) hoef je dan niet zoveel mee te dragen. Het leest makkelijk weg. De kinderen Bonhoeffer hadden het maar getroffen, een liefdevol gezin, leuke ouders, intellectuele omgeving, genoeg geld, enorme stamboom. Wat kon er dan fout gaan denk je. Wel, je kon sneuvelen in WO-1, zoals zijn broer. Hoewel iedereen zijn besluit om theoloog te worden respecteerde, was hij wel een buitenbeetje, de meeste familieleden hadden meer met echte wetenschap. Van moeders kant waren er echter heel wat theologen. Hij heeft heel wat rondgereisd en keek daarbij verder dan alleen zijn Protestantse hoekje. In Rome bezocht hij frequent de missen en was getroffen door het internationale karakter. Uit alle windrichtingen deden mensen mee. In de VS was hij vooral betrokken bij de zwarte kerk en zat de ware kerk vooral bij de zwarte amerikanen die vreselijk gediscrimineerd werden. In New York was volgens hem geen theologie, ze deden maar wat en dan vooral met als doel het christelijk geloof weg te theologiseren. Ondertussen werd in Duitsland Adolf Hitler steeds machtiger. In 1933 werd hij Rijkskanselier en trok de absolute macht naar zich toe en dat was onmiddellijk te merken. Joden mochten geen kerkelijke of andere functies vervullen. Een groot deel van de Lutherse kerken is daarin mee gegaan. Er was zelfs een stroming die druk bezig was om de Bijbel te zuiveren van alles wat Joods was en waar mogelijk te vervangen door Noordse sagen en symboliek. Het verzet daartegen was minimaal. Het is angstaanjagend als je leest hoe een normale samenleving in een rap tempo een absolute dictatuur wordt. Tot de laatste dag aan toe!

Bonhoeffer wordt beschreven als een intelligente man, diep gelovig, sociaal, een familieman. Altijd bezig om dienstbaar te zijn naar anderen, tot in de gevangenis toe. Er wordt veel gebruik gemaakt van zijn overvloedige correspondentie. Dat geeft een beeld van hoe hij dacht. Jammer dat we zelf  geen brieven meer schrijven..

Een goed boek, een aanrader.

Führerschein

We hebben hier in Duitsland allerlei mijlpalen gehad. De koop van het huis (!), alle geregel er omheen: verzekering, TüV auto, nieuw paspoort aanvragen en vooral: etc.

Onderschat het niet, er zijn mensen die denken dat je even de grens overwipt en daar gaat wonen en alles blijft bij het (Nederlandse) oude. Dat is niet het geval. De laatste (?) hindernis die nog door mij genomen moest worden, was het rijbewijs. Het begon al wat te kriebelen, nog maar 6 maanden dan loopt mijn rijbewijs af! Op een blog las ik iets over hoe dat ging: volle wachtruimtes, nummertjes trekken, uren wachten, geschoffeerd worden. Het ging hierbij om Meppen. Duitse ambtenaren zouden horken zijn. Dat is goed mogelijk, voor de telefoon komen ze vaak niet verder dan drie woord zinnen en gooien dan de hoorn er weer op (echt waar!).

Maar het rijbewijs: googelen leverde bitter weinig op. Ineens zag ik iets over ‘Ausländer’. Daar val ik toch ook onder? Die moesten binnen een half jaar hun rijbewijs opnieuw aanvragen, hun eigen rijbewijs zou niet meer geldig zijn. In de overtuiging een EU rijbewijs te hebben reed ik al 3,5 jaren met mijn oude NL rijbewijs. Bij incidentele grenscontroles werd er niets van gezegd, ik heb er Probefahrten mee gemaakt en zelfs een auto gekocht. Ik heb toch niet 3 jaren met een ongeldig rijbewijs gereden? Nee! Als je een EU rijbewijs hebt kun je dat blijven gebruiken tot de eind datum!

Het viel allemaal erg mee. We vonden uiteindelijk de plek waar we moesten zijn: Kreis Meppen, Ordeniedrung 1, 49716 Meppen. Een passerende beambte leidde ons naar de juiste gang, een klant wees ons een kantoortje waar een aanvankelijk zeer afstandelijke dame ons te woord stond. Ik overhandigde de benodigde zaken: paspoort, rijbewijs, meldebescheinigung, pasfoto. Omdat het een EU rijbewijs was, was een en ander snel geregeld. Betalen (EU 35,–) en weer weg. Dat afrekenen gaat aan een kassa automaat in de gang. Je krijgt een wit Emsland pasje, dat moet je meenemen, in de gleuf steken en dan kun je met je bankpas of contant afrekenen. De beambte ontdooide vrij snel en bleek zelfs sympathiek.

Vandaag kon ik het rijbewijs halen, ik kreeg een schriftelijke mededeling. Het was ook mogelijk om het te laten opsturen. We zijn er weer geweest, naar binnen, rijbewijs ‘umtauschen’ en weer weg. Ik ben nu echt Duitser!

Beschaving …

Onlangs las ik een artikel over de opgraving bij het riviertje de Tollense in oost Duitsland. Daar is een compleet slagveld aangetroffen van zo’n 3500 jaar oud. Het is daar hard aan toegegaan, er liggen honderden doden. De deelnemende krijgers lijken uit heel Europa te komen en gezien hun eerdere verwondingen was dit wel hun laatste maar voor velen niet hun eerste slag. Europa noordelijk van de Alpen is altijd als een oninteressant gebied gezien, Zuidelijk had je grote beschavingen die grote oorlogen voerden. Nu dit slagveld is gevonden blijkt Noord Europa toch wel interessanter. Want het ging hier om getrainde krijgers. Waar en waarom haal je  die overal vandaan? Er was dus duidelijk meer organisatie en samenhang. Jammer dat zo’n oorlog dat moet tonen.

Zie het artikel HIER. De nummering bij de plaatjes is heel handig. Van nummer ‘3’ meende ik aanvankelijk dat het een door hevige stress afgeschoven opperhuid ging, dat bleek echter kleding te zijn. Nummer ‘4’ blijkt geen toverstok, maar een heus zwaard!

Ik kwam bij dit artikel via de nieuwsbrief van Livius.org . Maandelijks alle nieuws over opgravingen en geschiedenis. Aanrader!

Die Alpenklinik – Liebe heilt Wunden Episode 5 (19. März 2010)

Van deze film lijkt geen trailer te bestaan. Daar kan ik me iets bij voorstellen. Ongelofelijk. Een privatklinik in het zuiden van Duitsland (gefilmd in Oostenrijk). Man is allround dokter die op basis van vrijwel niets geweldige diagnosen stelt. Getrouwd met een mooie en lieve vrouw die de baas is van de kliniek. Personeel met allerlei (doorzichtige) problemen die de dokter en passant even meeneemt. Deze fernseh filme worden veel op das Deutsche Fernsehen  getoond (wij betalen zo’n EU 25 per maand voor dit gedoe). Als je de eerste 10 minuten van deze film  (en vergelijkbare) hebt gezien kun je redelijk inschatten wat er verder gaat gebeuren en hoe het afloopt. Aan de andere kant: geen geweld, één slechterik die vaak wel meevalt om dat die ook een probleem heeft, ROMANTIEK (jaja, met hoofdletters) en het loopt geweldig af. Als tegenhanger van al die serieuze, gewelddadige films ook wel lekker. Ik bespreek de andere delen hiervan niet, de reden mag duidelijk zijn.

Berlijnse mazelen – Berliner Masern

Het zal je niet ontgaan zijn: in Duitsland heerst een mazelen epidemie, vooral in de regio Berlijn. Der Spiegel besteed er veel aandacht aan, maar ook landelijk was dat het geval. Mazelen is geen onschuldige kinderziekte, 1 op de 1000 kinderen sterft eraan. Het valt op dat de mazelen vooral voorkomen in gebieden waar weinig gevaccineerd wordt. In de meeste gevallen betreft het regio’s -aldus Der Spiegel- met veel hoog opgeleide mensen die een groot probleem met vaccineren hebben. Met name het BMR vaccin zou autisme veroorzaken. Het is hier net als in Nederland dus. Er wordt hier in Duitsland nu sterk de nadruk gelegd op het gevaar dat je voor anderen meebrengt als je niet gevaccineerd bent. En er gaan dan ook steeds meer stemmen op om vaccinatie verplicht te stellen. Of, in geval van niet vaccineren, kinderen te weren van Kindergarten. Omdat er nu ook een kind aan gestorven is, worden ook de vaccinatie weigeraars wat zenuwachtig. Benieuwd hoe dit verder gaat!

Hungerwinter – Alexander Häusser, Gordian Maugg

Deutschlands humanitäre Katastrophe 1946/1947

We zijn allemaal opgegroeid met de verhalen over de ‘hongerwinter’ van 1944. Een vreselijke periode. Ik heb me vaak afgevraagd hoe dat in Duitsland moet zijn geweest, na de capitulatie. Steden die in puin liggen, een volkomen verdwenen infrastructuur, families die uiteengevallen waren etc. In Leer, net over de grens, kwam ik in de boekhandel dit werkje tegen en heb het onmiddellijk gekocht. Het bestaat uit een weergave van feiten met veel verhalen van (toen) kinderen, hoe zij overleefden, waar ze sliepen, wie er dood vroor. Het was een strenge winter. Trektochten langs boerderijen waar vaak niets te halen was. Andersom, boerderijen die beroofd werden door hongerende stadsbewoners. Trieste verhalen. Als je nu in Duitsland rondloopt zie je eigenlijk niets dan welvaart en kun je je niet meer voorstellen hoe het toen was. Hetzelfde geldt uiteraard ook voor ons eigen land.