Tagarchief: geneeskunde

The Developing Genome – David S. Moore

Erg populair, die epigenetica, je leest er regelmatig wat over. Dit boek legt uit waar het over gaat. Ik ga geen samenvatting geven, dat zou neerkomen op het bijna volledig overschrijven van het boek. Volgens de schrijver kunnen we (nog?) niet zoveel met epigenetica. Het geeft wel inzicht in de mechanismen bij het ontstaan van persoonlijkheden, ziekten, haarkleur enz. Het idee dat je eigenschappen op je genen vast liggen en van alles voor je bepalen is niet helemaal juist. Je DNA is erg interactief met de omgeving. Als er in de omgeving hongersnood is, dan passen je genen zich aan via epigenetische processen. Zo wordt een foet voorbereid op de wereld waarin het terechtkomt. Maar als die omgeving veranderd is, dan heb je mogelijk een probleem, je stofwisseling staat verkeerd afgesteld. Om dat soort dingen gaat het. Effectief speelt epigenetica in de geneeskunde vrijwel geen rol, maar er wordt veel onderzoek gedaan. De verwachting is dat dat op termijn wel gevolgen zal hebben op allerlei gebieden.

Der Medicus

‘Der Medicus’ is een verfilmde roman. Ik heb de drie boeken niet gelezen, de film heb ik gezien, daarover gaat dit commentaar. De film wijkt zo hier en daar sterk af van de trilogie. De hoofdpersoon heet Robert Jeremy Cole (Rob). Een vader heeft hij niet gekend, zijn moeder sterft jong, zijn twee jongere ‘Geschwister’ worden door de lokale priester snel in andere gezinnen geplaatst (slavernij?). Hij dringt zich op aan een reizende genezer en leert van hem een en ander. Maar zijn kennis is beperkt, en Rob voelt zich hoe langer  hoe meer onbehaaglijk hieronder. Zijn opvoeder krijgt op den duur een oogkwaal en wordt genezen door een Joodse arts die gestudeerd heeft bij Ibn Sina (Avicenna)  in Isfahan, Perzië. Zijn besluit staat al snel vast, hij wil studeren bij Ibn Sina, in het Westen bekend als Varicenna. De reis is niet eenvoudig, uiteindelijk ziet hij kan jom via een caravaan met hoofdzakelijk Joden naar Isfahan te reizen.  Hij wordt verliefd op een joods meisje, maar zij is uitgehuwelijkt en dus niet voor hem. Als Christen kan hij geen opleiding volgen, hij geeft zich vervolgens uit voor een Jood, nadat hij zichzelf heeft besneden. En dan lukt het wel.

De Seltsjoeken willen Isfahan innemen en sturen iemand die besmet is met de pest de stad in. Al snel breekt de pest uit en hebben Avicenna en zijn leerlingen het erg druk, uiteindelijk verdwijnt de pest nadat men de ratten opruimt. Als hij een ernstig zieke Zoroaster behandeld, vertelt deze hem dat het niet belangrijk is dat zijn lichaam intact begraven wordt. Rob besluit een sectie te verrichten, iets dat streng verboden is. Hij leert daar echter veel van en hij bemerkt dat bijna alle anatomische kennis die hij vergaard heeft, onjuist is. De lokale Mullah’s komen erachter en veroordelen hem ter dood, evenals alle in Isfahan levende joden. Want de pest kwam doordat er ongelovigen in Isfahan waren. De Shah is op dat moment ernstig ziek, hij redt Rob op het laatste moment en wordt geopereerd. Dan trekt de Shah ten strijde tegen de oprukkende Seltsjoeken. De streng Islamitische Mullah’s spannen echter samen met de Seltsjoeken, de strijd is bij voorbaat verloren. Rob kan samen met de andere Joden ontkomen en reist terug naar Londen, waar hij een ziekenhuis begint. Ibn Sina blijft achter in zijn ziekenhuis en maakt daar een einde aan zijn leven, verbijsterd door de gevolgen van blind religieus fundamentalisme.