Tagarchief: H. Paul Honsinger

Man of War series – H. Paul Honsinger

MoW1MoW2Zoals al eerder opgemerkt, op de één of andere wijze krijg ik voortdurend militaire SF binnen waarbij meestal strijd geleverd moet worden tegen een buitenaards ras. In dit geval is dat slechts gedeeltelijk waar: de ‘Krag’ zijn afstammelingen van aardse ratten. Een buitenaards ras heeft, zonder bekende redenen, een aantal aardse levensvormen verplaatst naar een verre planeet. En nu zijn ze terug, boosaardig, aanbidders van een al even onplezierige godheid.

De hoofdpersoon, Max, is een beetje een kleurloze, bijzonder intelligente, onversaagde Space Navy officier. Hij krijgt een schip toebedeeld dat door een vorige kapitein niet goed is behandeld. ManofWar3Zijn taak is om schip en bemanning weer tot een een soepel geheel om te vormen. Uiteraard lukt dat. De scheepsarts is zo mogelijk nog briljanter. Je vraagt je af wat zo iemand als scheepsarts moet. Maar gezien de hoeveelheid avonturen komt hij ruim aan zijn trekken. Het heelal kriebelt van het leven, opvallend bijna allemaal op een vergelijkbaar technologisch niveau. Dat komt omdat een ouder ras alle ontwikkelende rassen vernietigde, totdat zijzelf vernietigd werden. Vandaar de ‘Fermi-paradox’. De schrijver gebruikt een grote hoeveelheid (pseudo) wetenschappelijke termen om het ruimtereizen te beschrijven.

Ik zie diverse thema’s terugkomen: de militaire setting is vergelijkbaar met StarTrek. Er zijn ‘Oudere Rassen’ die nieuwkomers vernietigen en de Fermi-paradox (als het heelal zoveel leven moet bevatten, waar zijn ze dan?).

Het verhaal leest overigens wel plezierig weg, je kunt grote lappen tekst overslaan zonder de draad kwijt te raken.