Tagarchief: Isaac Asimov

Foundations Edge – Isaac Asimov

Vele jaren na de Foundation trilogie was de roep om een vervolg zò luid, dat ook de uitgever een nieuw verhaal wilde, en ziehier, hier is het. De Foundation is uitgegroeid tot een commerciële macht die ruim meer dan de helft van de Melkweg omvat, het is een Federatie geworden. En hoewel men denkt dat de 2e Foundation niet meer bestaat, twijfelen sommigen daar aan. Een in ongenade gevallen politicus, Trevize, en een ietwat wereld en ruimtevreemde professor geschiedenis worden er op uit gestuurd om de Aarde te zoeken. Maar het gaat natuurlijk om de 2e Foundation. Via allerlei veel te toevallige omstandigheden worden ze op het spoor van de Aarde gezet, waarvan overigens niemand gelooft dat die bestaat, behalve de professor. Als je denkt dat het allemaal wel èrg toevallig gaat, heb je gelijk, de zoekers worden actief ergens heen gemanipuleerd. Wat verder gebeurt, is een poging van Asimov om al zijn vorige romans te integreren in een soort eind universum. Hij schreef veel over robots en ook nog wat over tijdreizen. In dit verhaal komen de robots naar voren die een rol hebben gespeeld bij het ontstaan van het Eerste Imperium. Dat het verhaal veel later geschreven is, blijkt o.a. uit de rol van vrouwen, er wordt niet meer gerookt en de rol van computers die ineens overal aanwezig zijn. Een aardig verhaal, maar als je over de helft heen bent, snak je naar het slot.

Foundation Trilogie – Asimov

Deel 1: Dit boek kocht ik op 24 februari 1973 in de boekenwinkel op het station in Groningen. Ik zat in de 4e klas van de HAVO. Science fiction was mijn passie, maar de boeken waren eigenlijk te duur voor mij. Gelukkig waren Engelse boeken goedkoper. Ik heb het in 1x uitgelezen. Geweldig. Het Galactisch Imperium omvat het volledige melkwegstelsel. De Keizer heeft zijn troon op de planeet Trantor. Het Imperium raakt in verval. Hari Seldon heeft een methode ontworpen om het gedrag van grote groepen mensen te voorspellen, de ‘Psychohistorie’. Hij wordt met een paar duizend medewerkers verbannen naar een planeet aan de rand van de Melkweg, zoals hij ook berekend had. De planeet Terminus. Daar begint de Nederzetting (Foundation) zijn werk. Als eerste scheiden de planeten in de omgeving zich af van het Imperium, er ontstaan koninkrijkjes. De overeenkomst met het Romeinse Rijk is groot. De wetenschappelijke kennis graat grotendeels verloren, behalve op Terminus, de Foundation. Daar groeit men door en de planeet wordt al snel een regionale spil. Dat gaat echter niet zonder slag of stoot en daarover gaat dit boek. De verhalen van Asimov vind ik bijzonder goed, de karakters hebben meestal weinig diepgang, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door het verhaal.

 

Deel 2: Het Imperium vindt het nu tijd om iets aan de opstandige buitengebieden te gaan doen. Ze sturen een generaal, Bel Riose om alle planeten weer in te lijven. Het is een bezemvloot, het Imperium is niet meer in staat nieuwe schepen te bouwen. Het wordt ook niets, Bel Riose wordt uiteindelijk teruggeroepen uit politieke intrige overwegingen. De naam lijkt op Belisarius, de Byzantijnse generaal die Rome terug moest veroveren voor de Byzantijnse Keizer. Een beetje een afgekeken verhaal dus.

Daarna wordt alles anders: de psycho historie werkt met de bewegingen van grote massa’s. Maar nu is er ineens een mutant, een 1-ling die in staat is de wil van mensen te beïnvloeden. Daar had Hari Seldon niet mee gerekend, alles begint nu anders te lopen dan hij had voorspeld. Hoe nu?

 

Deel 3: De mutant, die zichzelf de ‘Mule’ noemde is onschadelijk gemaakt, in die zin de de Tweede Foundation zijn wil om verder te veroveren heeft uitgeschakeld. Als hij vijf jaren later sterft, wil de de nieuwe heerser zijn imperium verder uitbreiden en de Eerste Foundation veroveren. Met het beïnvloeden van de Mule heeft de Tweede Foundation laten zien dat ze bestaan, iets dat omgekeerd moet worden. Ze moeten weer verdwijnen. De Eerste Foundation ziet de Tweede nu min of meer als vijand en er wordt hard gewerkt om om agenten van de Tweede te ontmaskeren. Uiteindelijk komen ze tot de conclusie dat de Tweede niet bestaat, succes voor de Tweede Foundation. Op de planeet ….. geeft de Eerste Spreker uitleg hoe dat gelukt is.  Welke planeet? Dat ga ik niet verklappen.

Spionage in de ruimte – Isaac Asimov

Dit boek heb ik in de vroege periode van mijn SF voorliefde gelezen. Heel lang geleden dus en NA lezing van de ‘Foundation Trilogie’. Trantor in opkomst! Ik ben mijn papieren boeken verzameling aan het opruimen en lees de oudjes nog een keer!

Voor de niet ingewijden: in de romans van Isaac Asimov speelt in toenemende  mate Trantor de rol van de planeet die uiteindelijk de hele Melkweg (!!) onder 1 regering weet te brengen. Geen oorlog of ander gedoe meer: 1 regering onder 1 keizer.  In de Foundation serie wordt dit verder uitgewerkt. De Aarde bestaat nog wel, maar is een vergeten, achterlijke, radio-actieve (kernoorlog!!) planeet. Voor de meeste Melkweg bewoners een mythe. Niet menselijk leven lijkt niet ontdekt te zijn in deze Melkweg.

Op Florinia wordt een volwassen man gevonden die zijn geheugen volledig kwijt is. Deze planeet is volledig ondergeschikt en uitgebuit door de Sarkieten. Want: alleen op Florinia -en nergens anders- wordt Scyrt geproduceerd.  De gevonden persoon is een ruimte onderzoeker die heeft ontdekt dat door de interstellaire stromingen van koolstof alleen Florinia Scyrt kan voortbrengen, maar ook dat de koolstofstromingen (‘Currents of Space’) de zon van Florinia in een nova zullen veranderen. Het verhaal gaat over uitbuiting tot op het meest vernederende niveau. Daarnaast is er de ‘Science’ die verklaart waarom de zon een nova wordt en verder is het politiek, waarom Trantor uiteindelijk de Florinianen redt.

Al met al een onderhoudend verhaal. De karakters bij Asimov hebben altijd iets eenvoudigs, mensen die het meestal wel goed bedoelen maar het niet met elkaar eens zijn. Echte sadisten ontbreken veelal. In dit geval is de Nederlandse vertaling bijzonder ongelukkig. De ‘Currents of Space’ is niet voor niets gekozen!