Tagarchief: Islam

Pelgrimstocht naar Mekka – Ilija Trojanow

De schrijver, zelf geen moslim, bereid zich voor op de Hadj, geholpen door Indiase vrienden en leermeesters. Er ging erg veel energie zitten in allerlei rituele handelingen, het leren van gebeden. Waarom de rituelen zo zijn is vaak niet helder, dat was nou eenmaal zo. De meeste moslims lijken niet of nauwelijks op de hoogte van de inhoud van hun geloof, bij vragen kun je altijd bij de Imam terecht. Zo’n rotsvast geloof met zo weinig onderbouwing! Sociale ongelijkheid valt tijdens de Hadj misschien gedeeltelijk even weg, maar is verder alom tegenwoordig. Saoudi’s zijn over het algemeen vervelende mensen (ik hoorde dat ook van een vriend die de Hadj heeft gedaan). Citaat: Als vandaag de dag juristen beweren dat de Hadj geen verplichting meer is, dan stoelt hun mening op de hondse manier waarop pelgrims worden behandeld, geheel in tegenspraak tot de wil van God.

Mekka is altijd het centrum geweest van slavenhandel (alle kleuren), de slavenmarkt was maar een klein eindje van de Kaäba verwijderd. Toen de Turken dit uiteindelijk verboden, plaatsten zij zich volgens sjeik Jamal buiten het geloof (!)
Maar: de Hadj verbindt en is emotioneel. Behalve bij massale evenementen, dan is het opgaan in de massa levensgevaarlijk. Naastenliefde en omzien naar elkaar verdwijnen snel in de massa, de kans om je groep kwijt te raken zeer reeel!
Maar goede mensen zijn er overal en altijd, ook dat komt naar voren.
De schrijver brengt het hele verhaal eigenlijk zonder waarde oordeel, hij beschrijft hoe het ging. Goed verslag, lijkt mij.

Over Muren Heen – Lody van de Kamp & Oumaima Al Abdellaoui

Een briefwisseling tussen een Nederlands-Marokkaans meisje en een senior Nederlands-Joodse man. Hij had makkelijk haar opa kunnen zijn. Ze vertellen elkaar hoe ze in dit land zijn terecht gekomen zijn. Hoe het is om moslima of jood te zijn. Het moslim zijn bevalt haar wel goed. Ze ziet de islam bepaald niet zoals Wilders of zoals vele andere Nederlanders tegenwoordig. Het is niet vrouw-onvriendelijk, integendeel. Wij moeten Islam niet verwarren met de cultuur in bepaalde landen. De vrouw onvriendelijkheid in Saoudi Arabië,  waar ze twee keer geweest is, heeft meer te maken met de lokale cultuur dan met de islam. Lody, de Joodse briefschrijver vertelt over zijn goede samenwerking met verschillende Imams. Over zijn reis naar Jeruzalem. Hij weet meer over de islam dan zij over het jodendom, maar gezien het leeftijdsverschil mag dat ook wel. Hoewel in andere recensies wordt gezegd dat er gediscussieerd wordt en dat ook moeilijke thema’s aan de orde komen, vind ik dat dat wat tegenvalt. Een en ander komt wel aan de orde, bv de hoge criminaliteit onder Marokkanen, maar een echte discussie levert het niet. Er wordt verder gesteld dat Joden en moslims dichter bij elkaar staan dan christenen, denk aan het besnijden, onreine dieren, verwante taal etc. Het is een aardig boek om te lezen, maar meer ook niet.

Spiegelreis – Enis Odaci en Herman Koetsveld

Enis Odaci (Moslim) en Herman Koetsveld (Christen, gereformeerd predikant) gaan op bezoek bij elkaars religie.  Enis Odaci bezoekt een Benedictijns nonnenklooster, een Pinksterkerk in Amsterdam, een ‘Oud-Gereformeerde kerk op de Veluwe. Hij komt tot de conclusie dat ‘Het Christendom’ en ‘De Christen’ niet bestaan. De diversiteit is enorm.

Hetzelfde geldt eigenlijk voor Herman Koetsveld. Hij bezoekt o.a. de Ahmadyya Moskee. Het gaat hier om een stroming die door de meeste Moslims niet erkend wordt, vervolging is niet zeldzaam. Verder komt hij bij een Turkse moskee en nog een soort moskee waar lhbt’ers (lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuele personen en transgenders) samenkomen. Ook dat is Islam.

De bezoeken worden door beide heren besproken.

Bij het lezen had ik zelf het gevoel dat er een groot probleem ligt bij Orthodoxe gelovigen, zowel bij Christenen als Moslims. Zoek je het wat meer op het menselijke vlak, lijken de Islam en het Christendom bijna naadloos aan elkaar te raken.

Zowel bij mij als bij Koetsveld ontstonden koude rillingen toen gesproken werd over ‘Zuivere Islam’. Dat bestaat net zo min als ‘Zuiver Christendom’, behalve dan in de ogen van de groep die dat zo ervaart. Zo ben ik zelf opgegroeid in een ‘Ware kerk’.

Lees ook de recensie in Trouw

Enis Odaci is van de stichting ‘Nieuw Wij’, zie de website www.nieuwwij.nl

Het vervallen huis van de islam – Ruud Koopman

‘Over de crisis in de islamitische wereld’. De schrijver waarschuwt om dit boek niet als een aanval op de Islam te zien. In de tijd dat het christendom nog een barbaars iets was, had de Islam niet alleen militair, maar ook cultureel en wetenschappelijk heel wat gepresteerd. De Sharia was vergeleken met vele andere rechtssystemen zeker niet de slechtste. Maar de Islam heeft zich niet aangepast aan de veranderende wereld. Waar ze in het begin een voorsprong had, blijft ze nu hopeloos achter op alle fronten. Die achterstanden zijn o.a. falende integratie in gastlanden, slecht onderwijs met veel te veel religie, vrouwen als tweederangs burger, veel oorlog en geweld, ontbreken van democratie. Dit alles komt natuurlijk over de hele wereld voor, maar aan de hand van sociologisch onderzoek wordt duidelijk dat de islamitische wereld er in dezen wel uitspringt. De schrijver merkt op dat het politiek niet correct is om dit te benoemen, aanslagen door moslims worden opvallend vaak weg geredeneerd door politici, in de zin dat het niets met de ‘ware islam’ te maken heeft. De religieuze oorzaken van dit alles kunnen, als je het heel kort wil houden, worden samengevat als:

  1. Het gebrek aan scheiding tussen moskee en staat
  2. De achtergestelde positie van de vrouw
  3. Geringschatting van seculiere kennis.

De eerste is mogelijk de belangrijkste.

Het is niet mijn bedoeling dit boek te gaan samenvatten, dat is ook niet makkelijk, het bevat veel informatie. Maar het is naar mijn idee een aanrader.

In de periode dat ik dit boek las, werd ik geattendeerd op een artikel in de Telegraaf: https://www.telegraaf.nl/e/1944882053/ Ook over dit soort dingen gaat het in dit boek.

Der Hadith, die Sunna Mohammeds – Bill Warner

Ik zocht een inleidend boek over de Hadith. Het boek dat ik besteld had, zou pas over 3 maanden aankomen, al verder zoekend liep ik toevallig tegen dit boek aan. Toen ik begon met lezen, bleek het en uitgave te zijn van de CSPI, het ‘Center for the Study of Political Islam’. De schrijver is oprichter en voorzitter van deze instelling. Hij zegt niets over de individuele gelovige, maar wel over de inhoud van diens diverse geschriften. De schrijver vindt het belangrijk dat wij (westerlingen en kafirs) daarvan op de hoogte zijn.
Ik heb net een boek gelezen over de spirituele kant van de Islam en was aangenaam verrast. Nu ik dit lees, zie ik IS bezig. Ze doen precies wat in de Hadith’s staat.
De schrijver begint met de basis van de Islam: de Koran, de Hadith’s en de Sira, de laatste twee beschrijven het leven van Mohammed en zijn pas vele jaren na zijn dood samengesteld. De schrijver gebruikt alleen de twee belangrijkste Hadith’s, namelijk die van Boukhari en Muslim.
De Koran is niet hetzelfde als de Bijbel voor Christenen. De Koran bevat te weinig informatie daarvoor en draagt maar voor 14% bij aan de totale leerinhoud van de Islam (hoe bereken je zoiets?). De Hadith 60% en de Sira 26%. In de Hadith kom je allerlei uitspraken over het leven van Mohammed tegen, of het nu over Allah, vrouwen, poepen, oorlog, seks, slaven gaat, alles. De Hadith’s spelen dus een veel grotere rol dan de Koran. In de Koran staat 91x dat het leven van de Profeet als voorbeeld genomen moet worden. Hij overstijgt hier bij verre de normaal menselijke status.
Allereerst het begrip Kafir. Dat wordt meestal vertaald met ‘ongelovige’ maar dat is een te neutrale term. Kafir gaat veel verder. Een Kafir is inderdaad een ongelovige en mag daarom belogen, bestolen, gediscrimineerd, mishandeld en gedood worden. Als hij zich bekeerd tot Islam dan is alles weer in orde. Dhimmi’s zijn Kafirs met een gedoogstatus, die worden ook zwaar gediscrimineerd maar worden (nog) niet gedood. Ziehier het succes van de Islam, aldus de schrijver.
De schrijver haalt selectief al dit soort dingen naar voren omdat ze ook concreet worden toegepast of toegepast kunnen worden (zie vooral IS, maar ook andere theocratieën).
De hel zit vol vrouwen want die zijn niet dankbaar genoeg jegens hun mannen of willen niet vaak genoeg seks. Vrouwen zijn oorlogsbuit en mogen naar believen verkracht worden. Als ze zwanger worden daalt hun prijs op de slavenmarkt, dat is een nadeel.
Van de Jihad bestaan twee vormen. In de Hadith’s is de Jihad vrijwel altijd gekoppeld aan geweld tegen Kafirs.
Het punt dat schrijver hiermee wil maken is: over de individuele Moslim kun je niets zeggen, maar over Islam wel, dat is een beweging openlijk uit is op wereld overheersing.
Een medemens is een andere Moslim, de rest is Kafir. De schrijver noemt dit een duale ethiek.
Ik werd hier niet vrolijk van. Onderstaande links worden in het boek genoemd.

www.cspii.org
www.politicalislam.eu

Halal Monk

The conversations

The islamic world is full of beautiful spirituality and mesmerising art. Both have the capability to fulfill the soul and bring us closer to God.

The monk therefore wished to learn from spiritual teachers and wanted to listen to inspiring artists. He wanted to dialogue with them in order to discover new ways of thinking. He wanted to talk with them about the world’s situation and how to solve its problems.

Het tweede boek van Jonas Slaats dat ik lees. Alleen in de engelstalige boeken noemt hij zich Jonas Yunus Atlas .  Alle interviews zijn terug te vinden op www. halalmonk.com. Alle andere tekst niet. De ‘Monk’ begint zijn queeste in New York, bij Feisal Abdul Rauf die de zg ‘Ground-zero-mosque’ wilde starten. De definitie van ‘Moslim’ is erg breed. De doodstraf voor mensen die een andere religie willen aanhangen is fout en had te maken met de oorlogssituatie waar de oergemeente destijds te maken had. Elke regio ontwikkelt zijn eigen soort Islam (er zijn dus genoeg regio’s waar ‘bekering’ wel degelijk de doodsstraf waardig is). De Monk spreekt diverse Moslims uit verschillende landen en culturen. Ik moet zeggen, als ik dat allemaal lees denk ik: waarom word ik geen Moslim? En inderdaad, wat ik lees is niet verkeerd. Openheid, tolerantie, mooie filosofie etc. De Monk komt uiteindelijk tot de conclusie dat hij weliswaar Christen blijft, maar Mohammed accepteert als de laatste profeet. Maar dan denk ik aan al die boze mannen met baardjes die altijd beledigd zijn, over een vrouw die de Profeet (pbuh) zou hebben beledigd in Pakistan etc. Recent weer een aanslag in de Filippijnen. De verdienste van dit boek is dat het een bijzonder mooie kant van Islam laat zien die ondergesneeuwd dreigt te raken door bovengenoemde types. Interessant is de rol van de Petro-Islam die de wereld dreigt te domineren. Saoudi-Arabisch Wahabisme dat verspreid wordt met olie dollars. Veel van de geïnterviewde personen zien daarin een groot probleem. Ik ben het wel met hen eens.

Soefisme Herzien – Jonas Slaats

De schrijver probeert een genuanceerd beeld te geven van de ‘Soefi’s’. Allereerst behandelt hij het begrip ‘spiritueel’. In het westen is spiritueel iets persoonlijks, vaak maar niet altijd neigend naar zweverigheid. Dat in tegenstelling tot ‘Religie’. Dat is voor velen iets vreselijks, allemaal dogma’s en regels en dingen die niet mogen. De grondhouding lijkt te worden: ‘Ik ben spiritueel, maar niet religieus hoor’. De schrijver betoogt dat spiritualiteit altijd ergens op is gebaseerd en niet in het vrije zweeft.
In het westen wordt Soefisme vrijwel altijd gezien als ‘de spirituele tak van de Islam, die door de Islam is verboden’. Vrij vertaalt zou dat neerkomen op: ‘Je hebt soennieten, sjiieten en soefi’s’. In christelijke termen vergelijkbaar met ‘Je hebt Katholieken, protestanten en Franciscanen’. Franciscanen zijn altijd religieus, zijn katholiek, maar hebben hun eigen interpretatie en leefstijl binnen de kerk. Zo is het ook met het Soefisme: dat is geworteld in de Islam en daar niet los van te denken. Er zijn ook verschillende stromingen van, ‘scholen’. In tegenstelling tot de algemene gedachte zijn niet alle soefi’s geweldig. Het zijn mensen en dus zitten er ook heel vervelende tussen. Ze heten niet allemaal ‘Rumi’.

Vanuit de grondhouding ‘spiritualiteit is goed, religie is slecht’ komen niet alleen de kerken in een kwaad daglicht, maar ook   -en tegenwoordig vooral-   de Islam. Want de ware religie wordt beoefend door gesluierde vrouwen en bebaarde mannen die graag bommen gooien naar kafirs met foute denkbeelden. Zo kom je in de hemel. Die leven vanuit vaste opgestelde regels waarin je niets mag en van alles moet. Die denkbeelden worden inderdaad door veel Moslims gedeeld, maar dat is een vrij modern iets (!). Dat begon met de opkomst van het Wahabisme in Saoudi Arabië. Die op de grootste olievoorraad ter wereld bleken te wonen. Het Wahabisme (en het verwante Salafisme) werden als gevolg hiervan enorm gepromoot. De opkomst van de ‘petro-islam’. Websites, moskeeën, regeringen, alles wat maar een beetje als Wahabiet dent, krijgt olie-dollars. Dat kleurt de Islam natuurlijk wel. En maakt dat vele gelovigen denken dat het ook zo hoort.

Ik heb er nog twee leuke termen bij geleerd: Jalal en Jamal. Jalal bevat het logische, dogmatische, wettische etc. Jamal is meer mystiek, gevoelsmatig etc. Wahabisme heeft veel Jalal, evenals sommige kerken. Jalal moet omwikkeld worden door Jamal, en andersom.

Why there is no God – Armin Navabi

Simple responses to 20 common arguments for the existence of god, zo luidt de ondertitel. De schrijver, Armin Navabi, is een ex-moslim uit Iran. Ik vroeg mij onmiddellijk af: komt dat in Iran meer voor, dat Moslims van hun geloof afwijken? Ik dacht daarbij aan Ehsan Jami (‘Het recht om ex-moslim te zijn‘). De schrijver is altijd erg bezig geweest met zijn religie. Hoewel zijn ouders niet echt fanatieke moslims waren, nam hij intensief deel aan de Koran klassen. Eén van de dingen die hij hoorde was dat als je als jongen vòòr je 15e komt te sterven, dat je dan gegarandeerd in de hemel komt. Voor meisjes is dat tot hun 9e jaar, een boeiend verschil. De schrijver nam de meest logische stap en sprong op zijn 14e van een flat. Zoals je al begrijpt, hij stierf niet maar moest zeker een jaar revalideren. Hij verdiepte zich in alle monotheïstische religies en vond overal dezelfde inconsistenties en tegenspraken. Hij werd atheïst en werd daar heel blij van. Hij richtte de ‘Atheïst Republic’ op. Een platform voor atheïsten en twijfelende deïsten. Kijk er eens, zou ik zeggen.

Hij behandeld argumenten als “God’s existence is proven by scripture.” Daar blijft weinig van heel. Ik heb dat zelf ook al eens gelezen in het boek van ds Venema ‘Wat is een Christen nodig te geloven?’ Hij schrijft daar: ‘Wij geloven dat de Bijbel Gods woord is, omdat de Bijbel dat zelf zegt’. Een logische ramp redenering. VW heeft betere auto’s want ze zeggen het zelf, dat is hetzelfde type. Ik, Dexterius, ben een profeet, want ik zeg het zelf. De Bijbel is een bibliotheek, een verzameling van boeken en brieven die ver na hun publicatie aan de Bijbel-bibliotheek zijn toegevoegd. Hoe kunnen deze dan van ‘de Bijbel’ zeggen dat deze waar is? En hoe komt het dat deze en niet andere boeken zijn toegevoegd?

Ik dwaal af. Ik kan het boek, dat te koop is via de genoemde website van harte aanraden! Bij Amazon kost het 1,60, bij Bol ook zoiets.

Bewaren

Eenvoudige Islam

Recent kwam ik terecht op een interessante website: simpleislam.weebly.com. In diverse talen te lezen, waaronder Nederlands. Hoewel ik nog niet alles gelezen heb, lijkt de centrale boodschap ongeveer dit: de Koran is prima. De Hadith echter is onbetrouwbaar. Er is daarin heel veel geschreven over wat de Profeet heeft gezegd en gedaan. Maar het is wel honderden jaren later opgeschreven. En het is zoveel, dat het voor de gemiddelde gelovige ondoenlijk is om dat allemaal gelezen te hebben. Dus ben je afhankelijk van religieuze wetenschappers, o.a. de Imams. Als de vraag dus is: ‘Wat zegt de Islam over dit of dat’, ben je afhankelijk van de ideeën van de betrokken expert. Daarnaast, aldus de schrijver, is er in de Koran zelf geen enkele onderbouwing voor zoiets als Hadith. Het lijkt er dus op dat een groot deel van alle extremistische uitingen van tegenwoordig een gevolg zijn van boze Imams die de Hadith voor hun eigen boze karretje spannen. In Spanje was er recent nog zo’n boze imam.

Dit is echter een algemeen menselijke eigenschap denk ik. In het verleden zijn er bijvoorbeeld in de Gereformeerde kerken splitsingen geweest die veel ellende en familiedrama’s hebben veroorzaakt. Dat ging soms over thema’s die een gewoon mens niet zou verzinnen. Wat te denken van iets als ‘veronderstelde wedergeboorte’. Ook dominees waren in staat de Bijbel naar hun eigen idee te zetten. Het volk volgde veelal niet de leer maar de dominee, of de groep die het grootst of leukst was. Maar ze gooiden geen bommen, dat is wel een verschil.

Een en ander sterkt mij in mijn overtuiging dat eeuwenoude teksten een slecht medium zijn om absolute religieuze waarheden uit te halen. De Boeddha adviseerde om alles wat je gezegd en geleerd wordt, te onderzoeken op het waarheids gehalte. Dat moet je niet door een dominee of imam laten doen.

Bewaren

Die Syro-Aramäische Lesart Des Koran

Aramese_lese_artDit is zo’n boek waarvan ik na een uur lezen denk: nee, dit ga ik niet lezen, dit heeft alles van een naslagwerk. Ik zal het bij lezing van de diverse Sura’s gebruiken. De introductie is helder, namelijk (laat ik de Hidjra aanhouden) op 16 juli 622 was er geen standaard Arabisch, alle stammen hadden zo hun eigen dialect. Naast het Arabisch was het Aramees alom tegenwoordig, het was de lingua franca in het oosten, gesproken en schriftelijk. En natuurlijk had je ook nog Perzisch, Grieks en Hebreeuws. Het aantal leenwoorden in de Koran is dan ook erg groot, aldus de schrijver. Er wordt echter van uitgegaan dat de Koran in zuiver Arabisch is overgeleverd, dan kun je niet anders dan een Arabische draai aan de tekst geven. Dat lijkt ook veel te zijn gebeurd, met soms vreemde uitspraken. De schrijver (die om begrijpelijke redenen anoniem wil blijven) gaat verschillende Sura’s bij langs.