Tagarchief: James P. Hogan

Terugkeer van de Ganymeden – James P. Hogan

hogan_j_terugkeervdganymeden_1982_1eHet vervolg op ‘Ruïnes op de Maan’. De mensen experimenteren wat met het gevonden ruimteschip op Ganymedes en versturen per ongeluk een signaal. Dat wordt opgevangen door een stel verdwaalde Ganymeden die 25 miljoen jaar geleden in een ruimteschip zijn vertrokken dat wegens een defect niet kon remmen. Door de tijdvervorming komen ze nu (in hun beleving) 20 jaar later aan bij Jupiter. De schok is groot als ze merken dat Minerva er niet meer is. Gelukkig zijn de mensen er om ze op te vangen. Het hele boek gaat verder over hoe het allemaal zo gekomen is en de fictieve geschiedenis wordt verder uitgediept. Uiteindelijk vertrekken de Ganymeden weer met hun schip, op zoek naar hun soortgenoten die ergens in het heelal een nieuwe wereld hebben gevonden. De hoofdpersoon rookt vrolijk verder.

Ruines op de maan – James P. Hogan

Ongeveer 25 jaren geleden stond dit boek op mijn lijstje. Bijna had ik onlangs een duitstalig exemplaar gekocht toen ik mij ineens herinnerde dat ik zelf een exemplaar heb!Het verhaal speelt vanuit nu gerekend zo’n 150 jaar in de toekomst. De mensheid is tot de conclusie gekomen dat het hebben van legers en het voeren van oorlog alleen maar geld kost dat veel beter besteed kan worden. De VN krijgt een belangrijke taak in het coördineren van het ruimte onderzoek en het ontwikkelen van industrie en kolonisatie. En dan wordt er op de maan een lijk gevonden, dat bij nader onderzoek zo’n 50.000 jaar oud is. Maar hij kan niet van de Aarde komen en toch is hij 100% menselijk. Vanaf dit moment ontwerpt de schrijver een complete (pseudo)wetenschap, compleet met geologie, archeologie, evolutie, verzin het maar. Even later wordt er op de maan nog meer van de ‘Lunariërs’ gevonden en op Ganymedes vindt men onder het ijs een ruimteschip dat daar al 25 miljoen jaar moet liggen. Aan boord ingevroren ‘Ganymeden’ en dieren van de Aarde. Het hele boek gaat nu over het ontraadselen van de geschiedenis en die is als volgt:
Leven ontstond op Aarde en Minerva, een planeet die destijds bestond tussen Mars en Jupiter. De ‘Ganymeden’ die dus op Minerva woonden, namen aardse dieren mee naar hun planeet, lange tijd later vertrokken ze om naar een andere planeet te gaan. In de loop van miljoenen jaren ontwikkelde de mens zich op Minerva. Ze voerden oorlog met elkaar door een groot deel van het zonnestelsel en uiteindelijk bliezen ze samen hun eigen planeet op. De maan, die toen nog om Minerva draaide slingerde weg en kwam in een baan om de aarde. De enkele overlevende Minervische mensen daalden af naar de Aarde, verloren daar al hun kennis en techniek, en begonnen van voren af aan.
Dat is het zo ongeveer. Het boek is geschreven in de 80’er jaren. Dat blijkt ook wel. Vrouwen hebben niet veel te vertellen. Mannen roken allemaal. En in de toekomst hebben ze nog allemaal boeken en notitieblaadjes.