Tagarchief: Jean M. Auel

Vuurplaats in Steen – Jean Auel

coverDeel 5 uit de serie Aardkinderen. Ayla, de hoofdpersoon, wordt als klein kind gevonden door Neanderthalers (‘platkoppen’). In deel 1 groeit ze daar op en krijgt daar ook een kind. Ze blijkt in veel dingen beter te zijn dan de platkoppen, in sommige ook niet. Ze leert er in ieder geval hun gebarentaal. Ze loopt weg, de wijde wereld in. Daar beleeft ze allerlei avonturen, voedt een leeuw op etc. Ze leert Jondalar kennen die een verre tocht heeft gemaakt en nu weer naar huis wil. Ze wordt verliefd op hem en gaat mee. Over die tocht gaan de boeken.
De meeste boeken uit deze serie heb ik gelezen. De eerste was leuk, ook wel spannend. Langzamerhand gaat het geheel over in een uitgebreide beschrijving van de omgeving. Zeer uitgebreid. En dat is ook wel interessant, maar je hebt gauw de neiging om er overheen te lezen. Het verhaal trekt toch iets meer. Als je omgevingsbeschrijvingen eruit haalt, dan zou het boek zeker de helft dunner zijn, waarschijnlijk meer. Het is ook wel een gezellige boel daar in die steentijd. Aardige mensen overal. De sex is ook geweldig, althans de beschrijving daarvan laat niets aan onduidelijkheid over. Maar ze hebben nog steeds niet door dat daar kinderen van komen. En die Jondalar en Ayla dat is me toch wel een stel. Ze vinden het één na het ander uit. Dieren temmen, vuurstenen, speerwerpers, paardrijden etc.
De schrijfster maakt de indruk zich diep in de materie te hebben ingewerkt. Met als gevolg dat de achtergrond het verhaal gaat overstijgen. Ik ga zeker niet aan deel 6 beginnen.
Tenzij ik mij wil verdiepen in grotten van 10.000 jaren geleden.