Forever Peace – Joe Haldeman

ForeverPeaceHet boek dat ik nu lees, heet ‘Forever Peace’. Desondanks gaat het weer over een oorlog. Een beetje een vreemde oorlog. In plaats van soldaten die met elkaar vechten zijn het vaak ‘soldier boys’, grote, gevaarlijke en vooral ook hele dure robots die elkaar te lijf gaan. Op afstand bestuurbaar, dat wel. De bestuurders, een stuk of 10 mensen per peloton zijn ook aan elkaar gekoppeld. Daarvoor hebben ze een gevaarlijke hersenoperatie ondergaan. Het peloton is dan ook min of meer telepathisch gelinked. Ondertussen wordt er rond Saturnus een deeltjes versneller gebouwd. De hoofdpersoon is samen met zijn minnares betrokken bij dit project. De oorlog is grotendeels economisch van aard. In de rijke landen blijft men rijk door de uitvinding van machines waarmee je alles met behulp van nanodeeltjes kunt produceren. Dus in de arme landen moet je werken, bedelen of stelen voor je voedsel en andere zaken, in de rijke landen moet je aansluiten in de rijen dan krijg je in principe alles wat je maar wenst. Zo krijgt Marx toch nog gelijk.

Julian moet een stad binnenvallen met zijn ‘soldierboys’. Het wordt een traumatische en gewelddadige gebeurtenis waarbij hij per ongeluk een jeugdige met een lasergeweer dood schiet. Dat is het moment van decompensatie. Hij doet een poging tot zelfdoding, maar wordt gevonden door Amalia, zijn 15 jaar oudere vriendin.

Het Saturnus project met deeltjes versnellers komt ineens naar voren. Amalia is er bij betrokken en Julian haakt in. Het heeft er alle schijn van, dat als het Saturnus project start, dat dat het einde zal betekenen van het gehele universum. Sterker nog, het moet oneindig vaak zijn voorgekomen dat ergens in het heelal een bepaald ras ergens de mogelijkheid tot deeltjes experimenten heeft ontwikkeld en hierdoor het einde van het universum heeft veroorzaakt. Waarna alles weer van voren af aan begon.

Er is nog meer:  mensen die langere tijd ‘gejacked’ zijn met een groep, worden minder gewelddadig, zijn op den duur niet meer in staat tot geweld. Defensie weet dat, en doet er dus alles aan om militairen niet al te lang gekoppeld te laten. Julian en zijn vriendin vertrekken naar zo’ n commune. Ze worden gestopt door een geheim agent die later tot een genootschap van religieuze fanatici blijkt te horen. Hij wordt overmeesterd en de eerste buiten ‘de twintig’ die gehumaniseerd wordt.

De ‘Twintig’  met hun aanhang vertrekken naar Mexico om daar een gevangenispopulatie te humaniseren. Het lukt ze sneller dan gedacht. Echter, een religieuze groep, de “Hammer Of God” wil graag dat het universum tot een einde komt. Het zijn gewetenloze moordenaars als het om ongelovigen gaat. Ze lijken daarin wel wat op Al Quaida aanhangers. Geen echte religie dus. Het lukt , ondanks alle gemoord van de “Hammer of God”  om voldoende mensen, ook voormalige vijanden, te humaniseren. Hierdoor kan het Jupiter project, met de dreiging van het einde der wereld worden gestopt.

Het originele verhaal bevat aanmerkelijk meer subtiliteiten. Ik kan het boek, net als het vorige boek (Forever War) zeker aanraden!

The Forever War – Joe Haldeman

forever-warEen boeiend en origineel boek. Er wordt eind 20e eeuw ontdekt dat er geïmplodeerde sterren bestaan, ‘collapsars’ die toegang geven tot zg ‘wormholes’ (ja, ik heb het boek in het engels gelezen, vandaar). Het hek is van de dam en de mensheid begint uit te zwermen. Ze ontmoeten daarbij een buitenaards ras waar niet mee te communiceren valt, de Taurans. De Taurans vernietigen een aards kolonisatieschip. Een oorlog volgt. Omdat geen van beide rassen sneller dan licht kan reizen en de collapsarpunten tocht redelijk ver uit elkaar liggen, wordt het een vreemde, lange oorlog. De held, Mandella, maakt één van de eerste veldslagen tegen de Taurans mee. Maar als hij terugkomt op aarde, zijn tientallen jaren verstreken. De aarde is er niet mooier op geworden. Overbevolking is enorm toegenomen, het aso gehalte sterk gestegen. Niet leuk om te zijn. Vanwege deze vervreemding neemt hij weer dienst in het leger en wordt opnieuw uitgezonden. De verliezen zijn enorm. Mandella, die ondertussen majoor is geworden, is en van de weinige overlevers. De andere overlever is  MaryGay, de geliefde van Mandella, wordt door het leger naar een ander deel van de oorlog gestuurd. Gezien het gevaar en de tijdrekking, zal hij haar nooit weerzien. Hij is niet echt populair bij zijn soldaten. Die zijn allemaal homo, dat is destijds zo in het mensdom ingeprogrammeerd, dat is goed tegen overbevolking. Mandella is hetero en dus een beetje vreemd. Bovendien moeten ze ook nog 20e eeuws engels leren anders verstaan ze elkaar niet. Opnieuw trekt men ten strijde en trekt met slechts weinig overlevenden weer terug, om een paar honderd jaar later aan te komen op het afgesproken punt. De oorlog blijkt afgelopen, ze zijn de laatste compagnie die nog moest terugkeren. Ze worden ontvangen door klonen. Toen mensen eenmaal met klonen begonnen, was er communicatie met de vijand mogelijk. Het bleek dat de oorlog in de 20e eeuw begonnen was (het vernietigen van dat ruimteschip en de anderen de schuld geven) door een aantal generaals en zakenlieden om de kwakkelende aardse economie op te krikken. Mary Gay vliegt nog ergens met lichtsnelheid rond, ze stemmen hun snelheid op elkaar af en ontmoeten elkaar op de planeet Middelvinger. Een romantisch einde. Dit is mooie SF. Neem een idee, stoei ermee en maak er een verhaal omheen. De tijdrekking is een mooi voorbeeld van de realiteit waarmee je als ruimtevaarder of ruimte marinier mee te maken krijgt. Een 9 op de AoG schaal! Aanrader.


SavedURI :Show URLShow URLSavedURI :