Existence – David Brin


Wat moet ik hier nog aan toevoegen? Ik had al eerder boeken uit zijn ‘Uplift-saga’ gelezen, zie eerder. Die waren al erg goed.
Dit boek echter is bijna een naslagwerk. Het speelt in de nabije toekomst. China is de leidende macht. Informatietechnologie is alomtegenwoordig, AI is in opmars. Digitale implataten zijn heel gewoon. Behalve het verhaal staan er ook veel beschouwelijke stukken in. Welke argumenten heeft men altijd bedacht voor en tegen buitenaards leven? De Fermi paradox: ‘Als er dan buitenaards leven is, waar zijn ze dan’? Ik had gedacht dat ik dit boek in een paar dagen uit zou hebben, maar dat lukte niet. Een week was niet genoeg. Eigenlijk zou ik er nòg eens doorheen moeten. Het is een absolute aanrader!

De Ontrafeling van de Kosmos – Brian Greene

Ook dit is een boek dat zich niet leent voor een korte beschrijving. Al eerder noemde ik het in een weblog. Fascinerend. De onderzoeken en theorieën zijn aanmerkelijk verder dan zo in het collectieve bewustzijn doorsijpelt. Ook hier zal ik af en toe iets toevoegen. Op dit moment is het thema: het verleden is even onvoorspelbaar als de toekomst. Het feit dat de Newtoniaanse fysica werkt, komt alleen van het feit dat materiële objecten uit oneindig veel kleine deeltjes bestaan, en dat zoveel deeltjes met elkaar een bepaalde waarschijnlijkheid met zich meebrengen.

 

Het hoofdstuk over tijd moet ik nog eens lezen, het is me niet helemaal helder.
Hoofdstuk 9, over unificatietheorieën gaat een stuk beter. En onverwacht actueel ook nog: recent was er nogal wat ophef over het ontdekken van het zg Higgs deeltje. Welnu,over het ‘Higgs-veld’ gaat dit hoofdstuk.
Zoals water een aantal fase veranderingen kan ondergaan, van ijs naar water naar waterdamp, zo kan ook het universum afhankelijk van de temperatuur verschillende eigenschappen hebben. In de eerste momenten was de temperatuur van het universum enorm hoog, zo hoog dat je niet meer op een nulletje meer of minder let. Het Higgsveld interacteerde toen niet met met de diverse subatomaire deeltjes. Door afkoeling echter wel. Het Higgsveld is in feite verantwoordelijk voor de moeite die gedaan moet worden om een voorwerp te laten versnellen. Door interactie met bepaalde deeltjes ontstaat deze moeite. Als je als Jan met de pet door een groep paparazzi heen moet, gaat dat erg makkelijk. Een foton is zo’n JmdP. Ben je Madonna, dan gaat dat een stuk moeilijker, dat is ongeveer het idee. Deeltjes en velden die nu, in het afgekoelde universum totaal verschillende dingen lijken, hadden in de eerste fase dezelfde eigenschappen, zijn dus uitingen van eenzelfde verschijnsel, zoals ijs, water en gas allemaal uit het H2O molecuul ontstaan.