Tagarchief: Kosmologie

Die Verborgene Intelligenz Im Universum – Bernard Haisch

De schrijver is astrofysicus. Ik heb hem op internet uitgeplozen en het is een persoon met een bewezen staat van dienst. Dat maakt je niet noodzakelijk wijzer, maar maakt wel dat je binnen je vakgebied weet wat er te koop is.
Een thema dat frequent bij hem terugkeert is het gegeven dat een kwantumdeeltje v.w.b. zijn eigenschappen afhankelijk is van de bewuste waarneming van de waarnemer. Dit speelt overigens alleen (of vooral) op elementair niveau. Tegen de achtergrond zoals de schrijver schetst is het onwaarschijnlijk dat bewustzijn slechts een epifenomeen van hersenactiviteit is.
Stringtheorie is tot op heden niet bewijsbaar en lijkt slechts een interessante wiskundige oefening te zijn waar (te) veel wiskundigen zich mee bezig houden. Een bevinding volgens stringtheorie is het bestaan van een vrijwel oneindige hoeveelheid universa met een oneindige hoeveelheid variabelen. Er bestaan dus universa waarin nooit leven kan ontstaan, een aantal waarin het misschien kan en enige waarin het wel kan. Dat wij in dit universum bestaan is dus min of meer logisch. De schrijver blijft lang hangen bij de kwantummechanica, vooral bij de invloed van het bewustzijn op het gedrag van de diverse deeltjes. De uitkomst van een meting wordt feitelijk bepaald door de meting zelf. Deze stelling, die ik vaker gelezen heb, moet ik nog verder uitdiepen. Je leest dit vaker, maar is het ook echt zo?
Interessant is, hij heeft daar wel gelijk in, dat ‘natuurwetenschap’ = fysica. Alle andere wetenschappen zijn volgens deze stelling te herleiden tot fysica. Diverse wetenschappen proberen zich te spiegelen aan fysica. Volgens de auteur kunnen ze daar beter mee stoppen, de fysica heeft de laatste 50 jaren vrijwel niets nieuws bijgedragen. Een wetenschap die deze eeuw sterk naar voren komt is de biologie (de nieuwe ‘natuurwetenschap’). Het idee dat op basis van deeltjes bewegingen (in principe) de toekomst, onze gedachten etc. voorspeld kunnen worden, zijn niet te onderbouwen, ze kloppen niet. OP basis van de primaire deeltjes ontstaan moleculen die aan geheel eigen wetten voldoen. Een DNA molecuul is complexer dan een elektron.

Het boek is duidelijk religieus, of spiritueel getint. De schrijver probeert eigenlijk een soort ‘Theorie van God’ op te stellen en is daar aardig in geslaagd. Wij kennen God uit zijn schepping (de Big Bang en alles wat daaruit voortvloeide), hij legde de basis en liet alles zijn beloop om daarmee ervaringen op te doen. Daarom kloppen alle natuurkundige waarden ook zo mooi. Alles is in feite een onderdeel van God. Wij zijn onderdeel van God. Zoals in de Vedanta wordt geschreven: “Gij zijt dat”. Ook vele mystici uit allerlei religies komen vaak met hetzelfde. Dat is een belangrijk gegeven. Markus Borg (zie mijn beoordeling van zijn boek) komt met hetzelfde, hecht ook veel waarde aan ervaring. Moslims en orthodoxe christenen alsmede zekere hindoe kringen (etc) die sterk vasthouden aan overgeleverde teksten zijn onderdeel van een probleem. De tekst is namelijk primair, geopenbaard door God, overgeschreven door allerlei mensen met de nodige fouten en invoegingen, vertaald uit talen die niet meer te controleren zijn, open voor extreme hoeveelheden interpretatie. Bekijk de gemiddelde theologen boekenkast maar eens. Dit geldt voor alle Abrahamitische godsdiensten. Zij zijn, volgens de schrijver, meer onderdeel van een probleem dan van de oplossing ervan.

Existence – David Brin


Wat moet ik hier nog aan toevoegen? Ik had al eerder boeken uit zijn ‘Uplift-saga’ gelezen, zie eerder. Die waren al erg goed.
Dit boek echter is bijna een naslagwerk. Het speelt in de nabije toekomst. China is de leidende macht. Informatietechnologie is alomtegenwoordig, AI is in opmars. Digitale implataten zijn heel gewoon. Behalve het verhaal staan er ook veel beschouwelijke stukken in. Welke argumenten heeft men altijd bedacht voor en tegen buitenaards leven? De Fermi paradox: ‘Als er dan buitenaards leven is, waar zijn ze dan’? Ik had gedacht dat ik dit boek in een paar dagen uit zou hebben, maar dat lukte niet. Een week was niet genoeg. Eigenlijk zou ik er nòg eens doorheen moeten. Het is een absolute aanrader!

De Ontrafeling van de Kosmos – Brian Greene

Ook dit is een boek dat zich niet leent voor een korte beschrijving. Al eerder noemde ik het in een weblog. Fascinerend. De onderzoeken en theorieën zijn aanmerkelijk verder dan zo in het collectieve bewustzijn doorsijpelt. Ook hier zal ik af en toe iets toevoegen. Op dit moment is het thema: het verleden is even onvoorspelbaar als de toekomst. Het feit dat de Newtoniaanse fysica werkt, komt alleen van het feit dat materiële objecten uit oneindig veel kleine deeltjes bestaan, en dat zoveel deeltjes met elkaar een bepaalde waarschijnlijkheid met zich meebrengen.

 

Het hoofdstuk over tijd moet ik nog eens lezen, het is me niet helemaal helder.
Hoofdstuk 9, over unificatietheorieën gaat een stuk beter. En onverwacht actueel ook nog: recent was er nogal wat ophef over het ontdekken van het zg Higgs deeltje. Welnu,over het ‘Higgs-veld’ gaat dit hoofdstuk.
Zoals water een aantal fase veranderingen kan ondergaan, van ijs naar water naar waterdamp, zo kan ook het universum afhankelijk van de temperatuur verschillende eigenschappen hebben. In de eerste momenten was de temperatuur van het universum enorm hoog, zo hoog dat je niet meer op een nulletje meer of minder let. Het Higgsveld interacteerde toen niet met met de diverse subatomaire deeltjes. Door afkoeling echter wel. Het Higgsveld is in feite verantwoordelijk voor de moeite die gedaan moet worden om een voorwerp te laten versnellen. Door interactie met bepaalde deeltjes ontstaat deze moeite. Als je als Jan met de pet door een groep paparazzi heen moet, gaat dat erg makkelijk. Een foton is zo’n JmdP. Ben je Madonna, dan gaat dat een stuk moeilijker, dat is ongeveer het idee. Deeltjes en velden die nu, in het afgekoelde universum totaal verschillende dingen lijken, hadden in de eerste fase dezelfde eigenschappen, zijn dus uitingen van eenzelfde verschijnsel, zoals ijs, water en gas allemaal uit het H2O molecuul ontstaan.