Tagarchief: Oorlog

Het Vergeten Volk – Brenda Stoter Boscolo

Al eerder had ik over dit boek gelezen en gehoord, maar daar had ik het bij gelaten. Na het interview met een ‘IS-bruid’ rond kerst 2019 moest ik het maar eens lezen. Wàt een verslag. Ik ga hier niet in detail treden, maar ik kan niet anders dan mijn verbijstering uitspreken over wat mensen in de naam van religie allemaal kunnen doen. Het gaat hier om moord, marteling, verkrachting, indoctrinatie en hersenspoeling, diefstal, slavernij, zelfmoordkinderen en ik vergeet vast nog iets weerzinwekkends. En dat allemaal omdat Allah het zo graag wil. Ook Nederlandse en Belgisch mannen en vrouwen hebben zich bij IS aangesloten, dat komt ook in dit boek aan de orde. Velen waren erg fanatiek en juichten bij elk afgesneden hoofd. Anderen vroegen zich af waar ze in terecht gekomen waren en wilden graag vluchten, maar dat was niet makkelijk.

De focus ligt bij het volk der Jezidi’s. ZIj hebben een religie die wel invloeden heeft ondergaan van de omliggende religies, maar daar ook sterk van afwijkt. Zij waren dus geen ‘Mensen van het Boek’ zoals bv Christenen en Joden. Die mag je ook martelen en doden, maar die mogen tegen betaling ook bescherming kopen.

We shall not sleep – Anne Perry

Het laatste deel van de WO-1 serie. Het tij van de oorlog lijkt te keren, na jaren van slachtpartijen worden de Duitsers teruggedreven, maar de slachting gaat door. Mason, de journalist, maakt zich los van de Peacemaker. De Duitse collega van de Peacemaker ook, die meldt zich bij Reavly om de Prime Minister te spreken en hem de naam van de Peacemaker te geven. Diezelfde Peacemaker heeft zijn oren en ogen overal, maar niemand weet wie die ogen en oren zijn. Elke gebeurtenis is verdacht. Er wordt bijvoorbeeld een moord gepleegd. Wie, waarom?
Het boek eindigt als de oorlog eindigt.
Ik heb de serie met plezier gelezen, goed geschreven, je krijgt een beeld van hoe het was in de loopgraven. De hoofdpersonen hebben er een handje van om filosofische, soms ook religieuze, discussies te voeren. Wat ik een beetje jammer vind is dat er zo af en toe gebeurtenissen plaatsvinden die zò toevallig zijn, dat het ongeloofwaardig wordt.
Maar het blijft een aanrader!

Shoulder the Sky – Anne Perry

Het verhaal speelt in Engeland en in Vlaanderen als de Eerste Wereldoorlog zo’n twee jaar aan de gang is. Er zijn veel karakters, maar in het midden staan Matthew, Joseph en Judith Reavley. Matthew werkt bij de militaire inlichtingendienst, Joseph is aalmoezenier in Vlaanderen aan het front en Judith is vrijwilligster op een Ambulance, ook aan het front. Maar meestal is ze de chauffeur van generaal Cullingford. Hun ouders zijn omgekomen bij een auto-ongeluk. Het blijkt geen ongeluk, maar moord. Erachter zit iemand die de oorlog wil beëindigen middels politieke intrige en achterkamer overleg. Hij wordt ‘The Peacemaker’ genoemd
Vooral Matthew is druk doende om te achterhalen wie zijn ouders vermoord heeft en ook waarom. Het verhaal speelt afwisselend in Engeland en in Vlaanderen. Er is ruime aandacht voor het schetsen van de personages. De omgeving, het drama dat iedere familie wel een oorlogsslachtoffer had, gedood of verminkt. Een neef van generaal Cullingford is oorlogscorrespondent. hij wil dichter naar het front om betere verhalen te kunnen schrijven. Dat is aan de correspondenten niet toegestaan, maar deze chanteert zijn oom. Dan wordt hij vermoord.
Het blijkt steeds duidelijker dat er een relatie is tussen deze gebeurtenissen. Maar is dat ook echt zo? En als het zo is, hoe dan? The Peacemaker komt opnieuw in beeld. Hij is van plan om de oorlog snel te beëindigen en de hele wereld opnieuw in te richten. Onderdeel daarvan is dat het Britse publiek in ieder geval zicht moet krijgen op de gruwelen van deze oorlog. Niks geen heroïek en eer. Dan komen er geen vrijwilligers meer, is de oorlog snel afgelopen, want de Duitsers zullen dan winnen.
Joseph verzet zich hier heftig tegen en voorkomt uiteindelijk ook dat artikelen hierover gepubliceerd worden. Ik heb meer sympathie wat dat betreft voor de oorlogscorrespondent. Hoe kun je zo’n slachting door laten gaan? Ook in Duitsland en Oostenrijk publiceren, dan is het allemaal snel afgelopen.
Spannend en goed geschreven verder, het plot een beetje knullig.
Ik kom er zojuist achter dat dit deel 2 van 4 was.

Dietrich Bonhoeffer: Pastor, Agent, Märtyrer und Prophet – Eric Metaxas

Bonhoeffer-210pxDit is een hagiografie en een DIK boek. Daarom lees ik het als Ebook (in het Duits) hoef je dan niet zoveel mee te dragen. Het leest makkelijk weg. De kinderen Bonhoeffer hadden het maar getroffen, een liefdevol gezin, leuke ouders, intellectuele omgeving, genoeg geld, enorme stamboom. Wat kon er dan fout gaan denk je. Wel, je kon sneuvelen in WO-1, zoals zijn broer. Hoewel iedereen zijn besluit om theoloog te worden respecteerde, was hij wel een buitenbeetje, de meeste familieleden hadden meer met echte wetenschap. Van moeders kant waren er echter heel wat theologen. Hij heeft heel wat rondgereisd en keek daarbij verder dan alleen zijn Protestantse hoekje. In Rome bezocht hij frequent de missen en was getroffen door het internationale karakter. Uit alle windrichtingen deden mensen mee. In de VS was hij vooral betrokken bij de zwarte kerk en zat de ware kerk vooral bij de zwarte amerikanen die vreselijk gediscrimineerd werden. In New York was volgens hem geen theologie, ze deden maar wat en dan vooral met als doel het christelijk geloof weg te theologiseren. Ondertussen werd in Duitsland Adolf Hitler steeds machtiger. In 1933 werd hij Rijkskanselier en trok de absolute macht naar zich toe en dat was onmiddellijk te merken. Joden mochten geen kerkelijke of andere functies vervullen. Een groot deel van de Lutherse kerken is daarin mee gegaan. Er was zelfs een stroming die druk bezig was om de Bijbel te zuiveren van alles wat Joods was en waar mogelijk te vervangen door Noordse sagen en symboliek. Het verzet daartegen was minimaal. Het is angstaanjagend als je leest hoe een normale samenleving in een rap tempo een absolute dictatuur wordt. Tot de laatste dag aan toe!

Bonhoeffer wordt beschreven als een intelligente man, diep gelovig, sociaal, een familieman. Altijd bezig om dienstbaar te zijn naar anderen, tot in de gevangenis toe. Er wordt veel gebruik gemaakt van zijn overvloedige correspondentie. Dat geeft een beeld van hoe hij dacht. Jammer dat we zelf  geen brieven meer schrijven..

Een goed boek, een aanrader.

Beschaving …

Onlangs las ik een artikel over de opgraving bij het riviertje de Tollense in oost Duitsland. Daar is een compleet slagveld aangetroffen van zo’n 3500 jaar oud. Het is daar hard aan toegegaan, er liggen honderden doden. De deelnemende krijgers lijken uit heel Europa te komen en gezien hun eerdere verwondingen was dit wel hun laatste maar voor velen niet hun eerste slag. Europa noordelijk van de Alpen is altijd als een oninteressant gebied gezien, Zuidelijk had je grote beschavingen die grote oorlogen voerden. Nu dit slagveld is gevonden blijkt Noord Europa toch wel interessanter. Want het ging hier om getrainde krijgers. Waar en waarom haal je  die overal vandaan? Er was dus duidelijk meer organisatie en samenhang. Jammer dat zo’n oorlog dat moet tonen.

Zie het artikel HIER. De nummering bij de plaatjes is heel handig. Van nummer ‘3’ meende ik aanvankelijk dat het een door hevige stress afgeschoven opperhuid ging, dat bleek echter kleding te zijn. Nummer ‘4’ blijkt geen toverstok, maar een heus zwaard!

Ik kwam bij dit artikel via de nieuwsbrief van Livius.org . Maandelijks alle nieuws over opgravingen en geschiedenis. Aanrader!

D Day Through German Eyes – Holger Eckhertz

dday_german2De invasie in Normandië wordt altijd vanuit geallieerd perspectief gezien. Er was een vijand waartegen gevochten moest worden, maar daar hoor je niemand over. In dit boek staan een aantal interviews met Duitsers die destijds aan de duitse kant van het gebeuren zaten. De interviews zijn opgenomen in 1955 ofzo.
Wat naar voren komt is het ongeloof dat de geallieerden zo veel materiaal konden opvoeren. Ook de verontwaardiging, dat zij als Duitsers het rode gevaar tegenhielden en daarvoor nu bestraft werden. De frustratie dat er altijd te weinig materiaal was. Vliegtuigen konden daardoor niet vliegen. En het enorme bloedbad.
Allereerst een Panzersoldat. Die zat in een vastgemonteerde tank op een duin. Hij is nog steeds verbaasd over de gigantische vloot die ineens verscheen en dat hij het overleefd heeft.
De tweede is een Luftwaffe pilot. Zoals reeds opgemerkt kon hij niet veel. Hij is nog steeds ontdaan over de grote aantallen doden en gewonden die hij zag en heeft moeite het interview hierover af te maken.
De derde was een soldaat met een al ouder oorlogstrauma. Een hele groep met soortgelijke militairen zat in de uiterste hoe van de landingsplek. Zelfde verhaal. Er volgen er nog drie. Een daarvan was van de militaire politie. Als hij in het donker met een groepje op weg is naar zijn eigen linie, worden ze overvallen door een stel Canadezen. Die snijden van twee soldaten de keel door, twee anderen wordt de nek omgedraaid, de betrokken MP man kan ternauwernood ontsnappen. Hij is verbijsterd dat zoiets kon gebeuren. Hij had de Canadezen beschaafder ingeschat, ze hadden de mogelijkheid tot overgave moeten aanbieden.
Er staan verschillende gruwelijkheden in het boek.
Opvallend is het volgende: alle bevraagden hadden in die tijd het idee dat ze streden voor een verenigd Europa en dat ze dat moesten verdedigen tegen de Bolsjewisten. Later ontdekten ze pas hoe het werkelijk was. Ze waren verbijsterd over het grove geweld dat de geallieerden gebruikten en overdonderd door het materieel. De behandeling als krijgsgevangene was goed, tot het moment dat werd ontdekt wat er in de verschillende kampen gebeurde. De krijgsgevangenen werden verplicht om naar films hierover te kijken, het was voor de meesten een volledige verassing. Ze konden zich achteraf wel voorstellen dat het regiem tot zoiets in staat zou zij. De relatie met de bewaking was echter bekoeld. De frustratie van allen: ‘Hebben we hiervoor gevochten?’

Persoonlijk ben ik in toenemende mate verbijsterd hoe mensen elkaar zó kunnen afslachten.

Emslandlager: Neusustrum und Fullen

170220 Lager V Neusustrum-07s//embedr.flickr.com/assets/client-code.jsOp de eerste dag van mijn vakantie leek het mij een goed idee om verder naar beneden te rijden langs de Nord-Südstraße. Aan weerszijden van deze weg liggen de meeste Emslandlager. Ik had een lijstje gemaakt, uiteindelijk vonden we drie lokaties.

De eerste was kamp V: Neusustrum, zie ook de link. Het kamp zelf staat er niet meer, maar op de plek zelf staan diverse Kriegsdenkmäle. Hierbij wordt herinnerd aan het kamp zelf, maar ook aan de ontginning van het veen. Op de obelisk hiernaast staat:

“Niedersachsens Pferd, sage es mir: was sind wir werd?”

“Dein Geist und mein Kraft, haben hier Wüste fruchtbar gemacht”

Daaronder heeft een voorbijganger gekrast: ‘Nie wieder faschismus, Nie wieder Krieg’.

De andere twee locaties betroffen Lager X: Fullen. Ook dat kamp staat niet meer. Op die plek staat een bord wat de exacte lokatie van het voormalig kamp aangeeft. Een kilometer verderop is een ‘Kriegsgräberanlage’, waar behoorlijk wat onbekende krijgsgevangenen liggen (Link). Ergens in een hoekje ligt een gedenksteen waar men vlijtig aan begonnen is, maar die nooit afgekomen is. Om de begraafplaats op te komen, moet je eerst een stuk door de smurrie rijden.
Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren