Eureka! The Science of Genius

Dit is een Scientific American boek waarbij verschillende artikelen over hetzelfde thema uit ‘ Scientific American Mind’ zijn gebundeld.

Intelligentie is niet hetzelfde als rationaliteit. Je moet je brein leren gebruiken, denken moet je leren. Met IQ alleen kom je er meestal niet. Nog even los van de vraag wat IQ nu precies is en of het bestaat.
Voor ouderen onder ons is wandelen de beste ‘aerobic exercise’. Prima om de cognitieve functies op peil te houden.  Lichamelijke activiteit vermindert de kans op hart- en vaatziekten, diabetes mellitus type 2, coloncarcinoom, mammacarcinoom en osteoporose. Aandoeningen die op hun beurt weer gekoppeld zijn aan verminderde cognitie.
Een uur wandelen per dag gedurende drie weken doet de grootte van de hippocampus toenemen met als gevolg een beter geheugen. Denk daarbij ook aan eenvoudige dingen als: gezicht zien, naam herinneren.
Betrokkenheid in sociale verbanden geeft een verminderde kans op dementie. Een optimistische, positieve instelling draagt ook bij, mede omdat je dan eerder geneigd bent tot relevante activiteiten.
Een hoofdstuk over ‘Evidence Based’  studie strategieën. Bijvoorbeeld zelftesten door vraag en antwoord. Dit heeft te maken met het activeren van het ‘Long Term’ geheugen.

De ‘Aha-erlebnisse’; belangrijk is dat goed wordt in datgene wat je wilt doen. Volg je passie. Denk niet bewust aan datgene wat je wilt oplossen. Dit was aardig om te lezen, ik heb dat in mijn puberteit ontdekt en heb daar leuke ervaring mee. Onderzoek suggereert dat het beter is om ook je ogen te sluiten. Mijn eigen ervaring is dat je beter in de ‘staarmodus’ kunt gaan. Dat is ook een soort visuele ontkoppeling die minder energie kost dan ogen sluiten.

Het ‘Savant-syndroom’. Heel interessant, sommige mensen kunnen een enorme vaardigheid op een klein, beperkt gebied krijgen, niet zelden na een schedel-hersen trauma. Muziek, kunst, wiskunde, alles is mogelijk. Denk een beetje aan ‘Rainman’. Vaak, niet altijd gaat het gepaard met met verminderde cognitie op andere terreinen. Als voorbeeld wordt een man genoemd die nadat hij getroffen is door een bliksem, een passie voor klassieke muziek ontwikkelde. Hij schreef ‘The Lightning Sonata’, zie hieronder

Het zou te maken kunnen hebben met bepaalde zenuwbanen die tijdelijk (of niet) minder actief zijn, waardoor andere hersengebieden actiever worden. Dit klinkt erg vaag, ik weet het, maar zoiets kan het zijn. Ook bij frontaalkwab dementie komt dit fenomeen voor. Je kunt je afvragen of je hier niet iets mee kunt, bv een soort genie helm, die specifiek bepaalde hersen gebieden activeert of remt.

De onverbrekelijke band tussen ouders en kinderen – Annelies Onderwater

Mijn nicht Amanda is Contextueel Therapeut. Zij legde mij uit wat dat inhoudt en leende me wat studiemateriaal. Dat is nooit verkeerd als jeugdarts. Dit is een aardig werkje. Eigenlijk weten we dit allemaal wel, maar het wordt hanteerbaar als we het kunnen benoemen. Het komt hier op neer: grootouders, ouders, kinderen. Hun bloedverwantschap, hun gezamenlijke geschiedenis, hun tradities, normen en waarden en hun voortleven in een volgende generatie, vormen een niet te verbreken band tussen gezinsleden en familieleden over gene-raties heen. Dit is een band tussen de generaties die zorg vraagt en zorg baart. Inzicht in de werking – ten goede en ten kwade -van deze onverbrekelijke band is onontbeerlijk voor iedereen die zich deze zorg weet opgedragen en heeft verstrekkende gevol¬gen voor de manier waarop men omgaat met adoptie, voor de plaatsing van kinderen in pleeggezinnen en begeleiding daar-van, voor het werk in de residentiële hulpverlening en voor al die andere situaties waarin de band tussen ouders en kind zorg vraagt.
De auteur beschrijft deze verbondenheid aan de hand van de theorieën van de gezinstherapeuten Ivan Boszormenyi-Nagy en Helm Stierlin. Iedereen is volgens Nagy gebonden aan zijn legaat van kinderlijke loyaliteit, hetgeen bij Stierlin tot uiting komt in het begrip delegatie. De theoretische verantwoording die met name Nagy van deze inzichten geeft, is niet eenvoudig. In dit boek worden de grondbegrippen systematisch doorgelicht, Op indringende wijze wordt een boeiende, maar ook complexe theorie in een ruimer theoretisch kader geplaatst en voor velen toegankelijk gemaakt, vooral ook door de vele verwijzingen uit een praktijk van zorg.