Tagarchief: quantum

Die Verborgene Intelligenz Im Universum – Bernard Haisch

De schrijver is astrofysicus. Ik heb hem op internet uitgeplozen en het is een persoon met een bewezen staat van dienst. Dat maakt je niet noodzakelijk wijzer, maar maakt wel dat je binnen je vakgebied weet wat er te koop is.
Een thema dat frequent bij hem terugkeert is het gegeven dat een kwantumdeeltje v.w.b. zijn eigenschappen afhankelijk is van de bewuste waarneming van de waarnemer. Dit speelt overigens alleen (of vooral) op elementair niveau. Tegen de achtergrond zoals de schrijver schetst is het onwaarschijnlijk dat bewustzijn slechts een epifenomeen van hersenactiviteit is.
Stringtheorie is tot op heden niet bewijsbaar en lijkt slechts een interessante wiskundige oefening te zijn waar (te) veel wiskundigen zich mee bezig houden. Een bevinding volgens stringtheorie is het bestaan van een vrijwel oneindige hoeveelheid universa met een oneindige hoeveelheid variabelen. Er bestaan dus universa waarin nooit leven kan ontstaan, een aantal waarin het misschien kan en enige waarin het wel kan. Dat wij in dit universum bestaan is dus min of meer logisch. De schrijver blijft lang hangen bij de kwantummechanica, vooral bij de invloed van het bewustzijn op het gedrag van de diverse deeltjes. De uitkomst van een meting wordt feitelijk bepaald door de meting zelf. Deze stelling, die ik vaker gelezen heb, moet ik nog verder uitdiepen. Je leest dit vaker, maar is het ook echt zo?
Interessant is, hij heeft daar wel gelijk in, dat ‘natuurwetenschap’ = fysica. Alle andere wetenschappen zijn volgens deze stelling te herleiden tot fysica. Diverse wetenschappen proberen zich te spiegelen aan fysica. Volgens de auteur kunnen ze daar beter mee stoppen, de fysica heeft de laatste 50 jaren vrijwel niets nieuws bijgedragen. Een wetenschap die deze eeuw sterk naar voren komt is de biologie (de nieuwe ‘natuurwetenschap’). Het idee dat op basis van deeltjes bewegingen (in principe) de toekomst, onze gedachten etc. voorspeld kunnen worden, zijn niet te onderbouwen, ze kloppen niet. OP basis van de primaire deeltjes ontstaan moleculen die aan geheel eigen wetten voldoen. Een DNA molecuul is complexer dan een elektron.

Het boek is duidelijk religieus, of spiritueel getint. De schrijver probeert eigenlijk een soort ‘Theorie van God’ op te stellen en is daar aardig in geslaagd. Wij kennen God uit zijn schepping (de Big Bang en alles wat daaruit voortvloeide), hij legde de basis en liet alles zijn beloop om daarmee ervaringen op te doen. Daarom kloppen alle natuurkundige waarden ook zo mooi. Alles is in feite een onderdeel van God. Wij zijn onderdeel van God. Zoals in de Vedanta wordt geschreven: “Gij zijt dat”. Ook vele mystici uit allerlei religies komen vaak met hetzelfde. Dat is een belangrijk gegeven. Markus Borg (zie mijn beoordeling van zijn boek) komt met hetzelfde, hecht ook veel waarde aan ervaring. Moslims en orthodoxe christenen alsmede zekere hindoe kringen (etc) die sterk vasthouden aan overgeleverde teksten zijn onderdeel van een probleem. De tekst is namelijk primair, geopenbaard door God, overgeschreven door allerlei mensen met de nodige fouten en invoegingen, vertaald uit talen die niet meer te controleren zijn, open voor extreme hoeveelheden interpretatie. Bekijk de gemiddelde theologen boekenkast maar eens. Dit geldt voor alle Abrahamitische godsdiensten. Zij zijn, volgens de schrijver, meer onderdeel van een probleem dan van de oplossing ervan.