Tagarchief: Roodbaard

Roodbaard

Vanaf ongeveer 1965 was ik abonnee van de PEP, het op één na beste stripblad ooit (ik vond Kuifje beter, maar niet veel). Dat ik het niet meer precies weet komt omdat mijn moeder in een opruim stemming de PEPs bij het oud papier gooide, ze waren ineens weg. Vanaf 1967 heb ik ze nog. De meeste Roodbaard verhalen stonden in de PEP. Het verrast dat Roodbaard voor de lezers een sympathieke figuur is, terwijl hij een meedogenloze moordenaar en dief is.Vader en pleegzoon zijn voortdurend bezig elkaar te redden uit gevangenschap en penibele situaties. Dat anderen daarbij om het leven komen is ondergeschikt belang, het gebeurt dan ook grootschalig, bemanningen tellen nauwelijks mee, laat staan burgers. De tekeningen zijn bijzonder goed, het valt niet mee, lijkt me, om telkens zò nauwkeurig al die schepen en golven en landschappen te tekenen. De gezichten lijken erg veel op elkaar.

Verder, als ‘Jip en Janneke’ tegenwoordig niet meer in de bibliotheek mogen staan, dan is deze strip ook absoluut uit den boze voor mensen die een verhaal en personages niet in hun context kunnen of willen zien.

Roodbaard 1e deel

1. Roodbaard is een onsympathieke, meedogenloze schurk. Moorden en roven, geen genade. Bij een moordpartij blijft een klein kind over, Roodbaard adopteert hem en noemt hem Erik.

2. Erik wil geen piraat worden. Hij gaat in Londen studeren, maar moet Roodbaard, die gevangen is genomen, bevrijden. Daarbij verliest hij zijn alternatieve identiteit. Hij moet uit Londen vluchten.

3. Door zijn vlucht uit Londen komt hij op een eiland voor de Afrikaanse kust terecht waar een Spaans schip bezig is slaven te vangen. Erik lost het op en zeilt naar Frankrijk terug.