Tagarchief: Uplift trilogie

Uplift Storm trilogie 3: Heavens reach

Het laatste deel van de 2e trilogie. Het verhaal begint nu de vorm van een ‘space opera’ te krijgen en begint wat wetenschappelijk-esoterische trekjes te krijgen. Door de uitdijing van het heelal ontstaat er spanning op de meerdimensionale verbindingswegen tussen de vijf melkwegen. Men had dat al wel zien aankomen, maar het was verzwegen. Met een heel ander excuus werd vervolgend Melkweg nr 4 ontruimd, een proces dat vele 100.000en jaren heeft gekost. Maar nu is het zover. Het blijkt dat dat al veel eerder was gebeurd, in het begin bestond de beschaving uit 17 melkwegen, daarvan blijven er nu dus 4 over!. De beschaving staat op zijn kop. Nog steeds wordt er jacht gemaakt op de ‘Streaker’, het dolfijnenschip. Er zijn in de diverse melkwegen nog vele oude beschavingen die zich geclusterd hebben in enorme structuren rond witte dwergen. De Galactische religie gaat niet over personen, maar over rassen. Elk ras zal na verloop van tijd zich terugtrekken en als ze wijs genoeg zijn, storten ze zich in een zwart gat, ten einde tot een soort verlossing te komen. De Streaker komt in contact met een zeer oud ras, dat de sprong nooit gemaakt heeft, maar is blijven hangen op de ‘Event horizon’ van een zwart gat. Een aantal bemanningsleden wordt uitgezonden als boodschapper naar de verloren melkwegen. De Streaker duikt ondertussen het eigen zonnestelsel binnen en ziet zodoende kans een einde te maken aan de belegering van de aarde. Een aantal hoofdpersonen keert terug naar Jijo, dat ligt in melkweg 4. De kans dat er ooit inspecteurs zullen komen is gedaald tot 0. De beschaving kan zich daar nu vrij ontwikkelen.
Deze samenvatting is erg kort en laat diverse verhaallijnen onbesproken. Het is een goed boek, maar de eerste twee waren beter. Een 7,5 op de schaal van de artsoetgrunn. Warm aanbevolen.

Uplift Storm trilogie 2: Infinity’s shore

Opnieuw een lang en complex verhaal. De mensen doe op Jijo zijn geland, zijn zogenaamde Daniks. Zij geloven dat de ‘Rothen’ hen in het geheim hebben ‘ge-uplift’. De Rothen doen er alles aan om dat idee te in stand te houden.  Deze Rothen zijn op zoek naar het Dolfijnenschip met informatie over de Progenitoren. Deze informatie hebben ze al verkocht aan de Jophur. Dit vraagt enige uitleg. Op Jijo leven o.a. de Traeki. Dit is een kruising tussen Michelinmannetjes en Barbapapa’s. Ze hebben enige ringen die bewust zijn en samen coördineren ze hun persoonlijkheid. De Jophur zijn genetisch verder aangepast maar verder identiek aan de Traeki, zijn hebben echter een ‘Masterring’ die de baas is, niks geen samenspraak. Ze zijn daar niet vriendelijker dor geworden, integendeel. Het dolfijnenschip ligt op de bodem van de Jijo oceaan en weet uiteindelijk de planeet te ontsnappen, achtervolgd door de Jophur.  En hier ergens eindigt dit boek. Deze samenvatting doet het verhaal ongelofelijk tekort. Lees het vooral, het is zeer de moeite waard.  Er is dan nog één boek te gaan: ‘Heavens reach’.

Uplift Storm Trilogie 1: Brightness Reef

De planeet Jijo was ooit in beheer gegeven aan de Buyur. Toen hun concessie was afgelopen, vernietigden ze hun steden en vertrokken. Vijfhonderduizend jaar later kwamen diverse andere rassen -clandestien- op de planeet. Als laatsten kwamen mensen. Dat leverde een fikse oorlog op. Uiteindelijk ontstond de ‘Grote Vrede’. Alle rassen gingen vanaf die tijd in vrede met elkaar om. Maar altijd op hun hoede. Het Galactische Kolonisatiebureau had besloten dat de planeet een miljoen jaar braak moest liggen alvorens een nieuwe kolonisatie toe te staan. De nieuwkomers waren illegaal. En ze waren altijd  op hun hoede voor inspecteurs of andere vormen van bezoek. Hun dorpen en huizen waren verborgen en gecamoufleerd. Er wordt een vreemd mens gevonden, duidelijk niet van Jijo, met een groot gat in zijn hoofd. hij kan niet meer spreken, alleen nog zingen. Als even later een ruimteschip landt, wordt er snel een link gelegd tussen beide gebeurtenissen. De nieuwkomers zijn mensen.
Maar ze zijn niet alleen, maar in gezelschap van de ‘Rothen’, die -naar zij zeggen- de patronen zijn van de mensen. De gelande mensen zijn zogenaamde ‘Dänikers’ die niet kunnen geloven dat mensen zich zonder patronen tot bewustzijn hebben ontwikkeld. Dat is namelijk ongehoord. De Rothen blijken echter niet wat zij zeggen te zijn. Het blijken corrupte snoodaards die met enige cosmetische truuks wat meer op mensen proberen te lijken. De vreemdeling blijkt uiteindelijk een menselijk bemanningslid van het dolfijnenschip te zijn, dat zich verborgen heeft in een diep zee van Jijo.
Het totale verhaal is aanmerkelijk subtieler en uitgebreider dan deze samenvatting en ondanks deze mededelingen zeker de moeite van het lezen waard. Een geweldig verhaal.
Een 9 op de schaal van 10 van de arts oet Grunn.