Das Schwarze Schiff – Phillip Peterson

zwartschipHet is weer eens oorlog in het heelal. Het Terraanse Imperium is in oorlog met de Alliantie, een ook menselijk rijk van kolonisten. Zonder enige waarschuwing zouden die een aantal imperiale planeten verwoest hebben, zonder enige waarschuwing. Dat vraagt om reactie natuurlijk. Het schip van de hoofdpersoon raakt beschadigd tijdens een actie, kan nog wel de hyperruimte invluchten, maar na tig lichtjaren vallen ze er weer uit. Midden in de leegte. Echter, niet ver bij hun vandaan zweeft een immens ruimteschip. Omdat hun eigen schip op exploderen staat, vluchten ze naar het zwarte schip. Ze worden gastvrij ontvangen door de scheepscomputer. Er lijken geen levende wezens aan boord. De boord computer vertelt dat hij ook geen controle heeft over alle afdelingen van het schip.  Vanaf dan wordt de spanning langzaam opgevoerd. Het is een boek dat je in één keer uitleest. Spannend. De kans dat ze dit schip zouden ontmoeten is ook binnen de contekst van het verhaal vrijwel nul. Daarnaast zijn er een aantal zaken (ik zal ze niet verklappen) die me typisch ‘Peterson’ lijken. Een beetje bizar en ver gezocht, nèt over de rand van het verhaal. Dat is jammer.

Advertenties

Scientific American – Humans

humansDe titel maakte me meteen nieuwsgierig. Er staan leuke artikelen in, maar de meeste zijn tamelijk algemeen en beschouwend. Niet echt de diepte ingaand. De essentie is eigenlijk dat we de grootste brein-lichaamratio hebben met ook nog de dikste hersenschors. Een heleboel eigenschappen die we hebben vind je bij sommige dieren ook wel terug, maar dan vaak als een gedragsvorm en niet met inzicht. De vraag of dieren ook een bewustzijn hebben kan niet worden beantwoord, daar bestaan vele ideeën over.

Book of the New Sun – Gene Wolfe

Heel lang geleden heb ik de hele serie gelezen. Daar is alleen een sfeer en sommige details van blijven hangen. Vandaar dat ik opnieuw ben begonnen. En inderdaad, ik ben veel vergeten. Het boek, oorspronkelijk een serie van vier, speelt minstens een miljoen jaar in de toekomst. De wereld is oud, je kunt nergens een schop in de grond steken of er komt wel iets mee naar boven. De zon is rood geworden en geeft minder warmte. Er zijn nog steeds mensen, maar sommigen zien er vreemd uit. Paarden lijken op iets anders, net als vele andere dieren en zaken. Er lopen genetisch gemanipuleerde levensvormen rond, buitenaardse levensvormen. De cultuur is die van verval. Men leeft in en met overblijfselen uit het verre verleden. Veel van dat verleden is een mythe. Er worden sommige technieken gebruikt die wij ons niet kunnen voorstellen, maar die hier als gewoon of zelfs als oud worden beschouwd.

De hoofdpersoon is Severian, hij is een ‘Folteraar’, een eerbiedwaardig ambt met een oud Gilde. Om redenen die ik niet zal verklappen, moet hij de Stad Nessus verlaten en op reis naar een ver weg gelegen andere, veel kleinere stad. Nessus is immens groot. Zeer ruim daaromheen gelegen is de stadsmuur, met een aantal poorten. De muur en de poorten zijn zò groot, dat in het hele heelal waarschijnlijk niet iets dergelijks is te vinden.

De stijl van het boek doet bewust archaïsch aan: ik lees het in het Engels, er worden veel oud-engelse woorden gebruikt, veel namen neigen naar Latijn en Grieks, maar er komen ook veel begrippen uit de mythologie van over de hele (hedendaagse) wereld. Daarnaast zijn er regelmatig woorden die ze alleen over een miljoen jaar gebruiken. Severian is een denker. Regelmatig gaan zijn gedachten aan de loop en worden wij meegenomen in het spoor.

Ik ben van plan alle vijf de boeken te gaan lezen. Alle vijf ja, er is na lange tijd een deel bij gekomen.

Die Tochter des Klosterschmieds – Peter Dempf

Ergens in de vroege Middeleeuwen, ten tijd van Karel de Grote, heeft graaf Ewalt Pfaffenstein een leen aan de Moezel. Daar hoort ook een groot klooster bij. In het kasteel werkt een smid. Zijn vrouw is overleden, hij heeft één dochter. Als de graaf terugkomt van de oorlog is hij woedend op de smid omdat zijn zwaard in de strijd is gebroken, hij laat de rechterhand van de smid afhakken. De smid overleeft en wordt nu smid in het klooster waar zijn dochter het zware werk moet doen. Ze wordt erg goed in het vak. Maar een vrouw als smid? Kan nooit goed zijn. En een zwaard dat door een vrouw is gesmeed? Niet gebruiken, dat is god verzoeken. Maar ze maakt een zwaard zoals nog niet eerder is gemaakt. In staat om elk ander zwaard te breken. Als de zoon van de graaf dat ontdekt, wil hij haar geheim stelen. Ze vlucht.
Het is een goed geschreven, spannend historisch verhaal. De verhoudingen tussen volk, kerk en adel komen goed naar voren. De persoonsbeschrijvingen zijn voldoende voor het verhaal. Wat er mijns inziens niet echt in past is de grote gevaarlijk hond die gered word door Ulfbertha (de dochter) en nu zo dankbaar is dat hij haar altijd volgt en redt. Hij begrijpt ook gecompliceerde opdrachten. Dat even terzijde, ik vind het een mooi boek, een aanrader!
Gelezen in het Duits.

Das Programm – V.S. Gerling

AmazonDit keer geen sciencefiction, maar een krimi met een ietwat sterk verhaal, erg goed. Het is een lang verhaal, met onverwachte wendingen. Als je denkt te weten hoe het zit blijkt het even later heel anders te zijn.
Het begint met een aantal gruwelijke moorden. Er lijkt geen enkele reden voor de moorden, een verband is ook niet zichtbaar. Min of meer terloops wordt een gemeenschappelijke factor gevonden. Dat verband leidt uiteindelijk tot een keten van inzichten. Het lijkt iets te maken te hebben met tamelijk onethische onderzoeken uit de tijd van de Koude oorlog. Meer zal ik er niet over zeggen. Een aanrader.

Voor informatie over de schrijver zie www.vsgerling.com

Ilithir, das erste Buch der Chroniken – Levi N. Louis

Dit boek is een zg. ‘Fantasy thriller’. De beschaving is onderaards in uitgehouwen grotten en gewelven. De beschaving bestaat uit een stuk of wat ‘Huizen’, de rest van het volk is ‘huisloos’. De twee belangrijkste huizen zijn de Cardoc en de Gra Res Tar. De Cardoc zijn krijgers, getraind tot in het absurde. De Gra Res Tar zijn vooral magiërs. De hoofdpersoon is Ither. Een andere belangrijke groep is die van de ‘schaduwkrijgers’. Die lijken op een soort orde. Iedereen kan intreden, je snijdt daarbij alle banden met het verleden af. Ook zij zijn zwaar getrainde krijgers, maar net niet zo goed als de Cardoc. De hoofdpersoon is Ither. Hij weet niet wie hij is. In dit soort verhalen weet je dan meteen dat het wel een heel belangrijk iemand moet zijn, en dat is dan ook zo. Verder leven er in het uitgebreide grottensysteem ook nog gigantische, insectachtige wezens, die zijn uiteraard slecht. Ik zal het verloop van het verhaal niet verklappen. Maar gezien de hoofdpersonen, allemaal krijgers, wordt er veel gevochten en alle gevechten, inclusief de veldslagen, worden uitvoerig beschreven. Wie stak wie waar en hoe en waarom etc. Gelukkig hebben ze ‘geesthelers’ die de meeste wonden snel kunnen verhelpen.

Ik vind het een matig boek. Allemaal heroïsche mensen of juist hele slechte. Ik heb mogelijk teveel van dit genre gelezen en dan neemt de voorspelbaarheid toe. In ieder geval ga ik niet het vervolg lezen.

En de Mens schiep God – Selina O’Grady

Een interessant boek over de grote rijken in de 1e eeuw en hoe ze religie gebruikten. Het begint met keizer Augustus, hoe hij religie, met zichzelf als god, gebruikte om het Rijk hechter te maken. De tempels werden meestal niet opgedrongen, maar er waren zoveel voordelen aan verbonden dat je als stad of streek wel gek was als je daar geen gebruik van maakte. Geen enkele heiden had daar problemen mee. Wel de Joden, maar zij waren wel de enigen. Interessante opmerking is de opmerking van de schrijfster dat in 63 BCE het verhaal de ronde deed dat er een koning geboren zou worden en dat de Senaat opdracht gaf om alle pasgeboren jongetjes uit een bepaalde periode te doden. Ze geeft niet aan waar ze dat vandaan heeft. Ik heb het verhaal nog niet elders terug kunnen vinden, maar hou me aanbevolen. Koren op de molen van Francesco Carotta die beweert dat de Jezus uit de Bijbel eigenlijk Julius Caesar was.

Ze geeft uitvoerige beschrijvingen over wat maakt dat religies kunnen aanslaan in een bepaalde tijd en omgeving, hoe ze veranderen en hoe ze gebruikt of verkeerd gebruikt of misbruikt kunnen worden door overheden. De monarch als godheid werkt als die de touwtjes zeer strak in handen heeft. Er is een verschil tussen ‘volks’- en ‘elite’ religie. De monarch moet er voor zorgen dat hij ook eer betoont aan de volksreligie. Een voorbeeld hoe dat helemaal mis ging is bijvoorbeeld de tamelijk rigoureuze invoering van het boeddhisme door Ashoka in India. Prima voor de elite, volkomen oninteressant voor het volk. Na de dood van Ashoka loste het rijk ook in korte tijd op.  De Kushan hanteerden een andere vorm van boeddhisme, meer inclusief en dat functioneerde prima als bindmiddel. Maar na de uiteindelijke val van het rijk waren de oude godsdiensten, o.a. het brahmanisme, snel terug. Het Jodendom was sterk nationalistisch en exclusief. Het christendom sloot niemand uit en voorzag in een liefhebbende god en eeuwig leven. Erg geschikt voor een groot Romeins rijk met al zijn verschillende volkeren en culturen.

Niet iedereen zal het eens zijn met haar conclusies. Maar het zet wel aan tot denken, levert veel informatie. Wat mij betreft een aanrader!